Obraz "Amarylki biało-czerwono-różowe" (2003) (Praca unikatowa)

Mieszane media na papierze, 2003. Podpisany, datowany i zatytułowany. Rozmiar motywu/arkusza 52 x 70 cm. Rozmiar w ramie 59 x 77 cm, jak pokazano.

Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]

O Inge Karsch

1927–2013

Intensywne kolory w pracach Inge Karsch wydają się ożywać na płótnie, rozlewając się i mieszając. Te nagłe i przypadkowe efekty można postrzegać jako środek twórczy służący podkreśleniu intencji artystycznej. Artystka uwielbiała te właściwości akwareli. Doskonale pasowały one do jej spontaniczności. W swoich akwarelach Karsch wykorzystywała formalne bodźce płynące z wrażeń natury do realizacji obrazowej. Dla niej bodźcami tymi były formy krajobrazów i drzew, zachmurzone niebo, światło i nastroje pogodowe, które odtwarzała w postaci mocnych, zamkniętych form lub filigranowych i delikatnych. Nazywała je „niebem Inge”. Dopiero około 60 lat po urodzeniu artystka odniosła wielki sukces, wystawiając swoje prace na wystawach indywidualnych.

Grafika, w której artysta łączy co najmniej dwie techniki graficzne.

Jedyne w swoim rodzaju lub unikatowe dzieło to dzieło sztuki stworzone osobiście przez artystę. Istnieje tylko raz ze względu na rodzaj produkcji (obraz olejny, akwarela, rysunek, rzeźba z wosku traconego itp.)

Oprócz klasycznych unikatów istnieją również tak zwane "seryjne unikaty". Przedstawiają one serię prac o tym samym kolorze, motywie i technice, ręcznie przygotowanych przez tego samego artystę. Unikaty seryjne są zakorzenione w "sztuce seryjnej", gatunku sztuki nowoczesnej, który ma na celu stworzenie efektu estetycznego poprzez serie, powtórzenia i wariacje tych samych obiektów lub tematów lub systemu stałych i zmiennych elementów lub zasad.

Za historyczny punkt wyjścia uważa się "Les Meules" Claude Monet (1890/1891), gdzie po raz pierwszy stworzono serię, która wykraczała poza zwykłą grupę dzieł. Inni artyści, którzy zajmowali się sztuką seryjną, to Claude Monet, Piet Mondrian, a przede wszystkim Gerhard Richter.