Obraz "Bukiet kwiatów" (ok. 1607), oprawiony w ramę
Obraz "Bukiet kwiatów" (ok. 1607), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 499 kopii | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 51 x 40 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Bukiet kwiatów" (ok. 1607), oprawiony w ramę
W epoce baroku kwiaty cięte były nadal uważane za absolutne skarby. Domy szlacheckie inwestowały prawdziwe fortuny w cebulki tulipanów. Dlatego też tak bujny bukiet był uważany za symbol rajskiej obfitości i obowiązkowy element każdego pałacu. Jednocześnie, ze względu na krótką średnią długość życia w tamtych czasach, życie i śmierć były blisko siebie. Dlatego kwiaty cięte były również alegorią piękna i ulotności życia. Oryginał: Olej na dębie, Alte Pinakothek, Monachium.
Wysokiej jakości reprodukcja w technice Fine Art Giclée, wykonana ręcznie na płótnie artysty i naciągnięta na blejtram. Powierzchnia motywu z wyczuwalną i widoczną strukturą lnu. Limitowana edycja 499 egzemplarzy. W ręcznie wykonanej ramie studyjnej ze złoceniem złotymi liśćmi. Rozmiar 51 x 40 cm (wys./szer.). Wyłącznie w ars mundi.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Jan Brueghel d. Ä.
1568–1625
Aby odróżnić członków rodziny Brueghelów, nadano im przydomki charakteryzujące ich twórczość. W ten sposób Jan Brueghel Starszy stał się znany jako „Aksamitny” lub „Kwiatowy” Brueghel. Rzeczywiście, jego bukiety kwiatów należą do najpiękniejszych w malarstwie niderlandzkim. Stworzył iluzjonistyczny kwiatowy raj, umiejętnie i dokładnie odwzorowując kształty i kolory kwiatów wszystkich pór roku. Dzięki wykształceniu jako malarz miniaturzysta był w stanie osiągnąć tak wspaniałą dbałość o szczegóły.
Termin używany do opisania sztuki XVII wieku. Styl barokowy, który powstał w Rzymie około 1600 roku, szybko rozprzestrzenił się w sztukach wizualnych, literaturze i muzyce niemal w całej Europie, utrzymując się w sztukach wizualnych do 1770 roku. Ostatnią fazę tego stylu charakteryzuje rokoko.
Charakterystyczne cechy to: pulsujący ruch wszystkich form, zniesienie granic między architekturą, malarstwem i rzeźbą, co doprowadziło do powstania typowego „Gesamtkunstwerk” („dzieła sztuki totalnej”), a przede wszystkim celowe wykorzystanie światła, które stało się ważnym elementem artystycznym. Podporządkowanie poszczególnych części całości spowodowało powstanie jednolitej, ale dynamicznej przestrzeni, co w pełni wyraża się w wspaniałych budynkach tego okresu.
Sztuka barokowa, z jej zamiłowaniem do wielkości, przepychu i pędzącej obfitości, wyraźnie odzwierciedla pragnienie reprezentacji, które było przedmiotem zainteresowania świeckich i kościelnych, zwłaszcza katolickich mecenasów wzmocnionych przez kontrreformację. W malarstwie cechy charakterystyczne baroku przejawiają się w malarstwie ołtarzowym i sufitowym, scenach historycznych i portretach.
Typowymi przedstawicielami tego nurtu są tacy artyści, jak Anthony van Dyck, Peter Paul Rubens, a także Gian Lorenzo Bernini w dziedzinie rzeźby.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.