Obraz "Projekt gobelinu" (1972), oprawiony w ramę
Obraz "Projekt gobelinu" (1972), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
reprodukcja, wydruk Giclée na papierze | oprawiony | oszklony | rozmiar ok. 86 x 66 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Projekt gobelinu" (1972), oprawiony w ramę
Joan Miro często umieszczał ten poetycki motyw czerwonego słońca, pośród innych niebiańskich symboli, w swoich dziełach sztuki. © Succesion Miró - by SIAE 1998 / Artothek.
Wysokiej jakości edycja w druku Fine Art Giclée na papierze. Oprawiony w ręcznie wykonaną, czarno-złotą ramę z litego drewna, pyłoszczelną. Rozmiar około 86 x 66 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: oprawione
Schnelle und pünktliche Lieferung, zuverlässige Abwicklung.
O Joan Miró
1893-1983, hiszpański malarz, grafik, rzeźbiarz i ceramik.
Joan Miró uważany jest za jednego z najważniejszych przedstawicieli surrealizmu. Artysta, który wywarł znaczący wpływ na abstrakcyjny ekspresjonizm, znalazł własną drogę do abstrakcyjnego języka form, składającego się z silnie zarysowanych surrealistycznych kształtów, nie rezygnując jednak z odniesienia do przedmiotu.
Joan Miró urodził się w 1893 roku w hiszpańskiej metropolii sztuki, Barcelonie. Pomimo początkowej niechęci ojca, który był złotnikiem i zegarmistrzem, już jako dziecko uczęszczał na lekcje rysunku. Uczęszczał do szkoły handlowej i akademii sztuki La Llotja, gdzie zaledwie dziesięć lat wcześniej lekcje sztuki pobierał Pablo Picasso.
Od 1919 roku Miró mieszkał na przemian w Hiszpanii i Paryżu. Od 1921 roku miał swoje studio zarówno w światowej stolicy sztuki, jak i w Barcelonie. Niedługo potem powstał słynny obraz „Farma” – przedstawiający przejście od realistycznego spojrzenia do obrazowych wizji snów.
W Paryżu Joan Miró obcował również z elokwentnymi surrealistami, wśród których pozostawał cichym outsiderem. Mimo to w 1925 roku wystawił swoje prace razem z nimi. Jego obrazy stają się coraz bardziej abstrakcyjne i symboliczne. Podróż do Holandii inspiruje go do stworzenia „Holenderskich wnętrz”. W następnym roku, 1928, żeni się, przechodzi kryzys artystyczny i, jak sam twierdzi, chce „zamordować malarstwo”.
Miró postanowił jednak utrzymać je przy życiu i odniósł sukces. Jego precyzyjnie zaplanowane obrazy stają się bardziej przejrzyste i często zawierają tylko kilka skojarzeniowych znaków, symboli i archetypicznych elementów, takich jak gwiazdy, ptaki i oczy. Coraz częściej składają się one z dużych, nakładających się na siebie powierzchni w intensywnych kolorach, które ujawniają siłę Miró jako kolorysty. Przestrzeń obrazu staje się coraz bardziej dwuwymiarowa. Wywołują one niemal dziecięcy efekt.
Około 1930 roku powstają jego pierwsze „Papiers Collés”, kolaże i reliefy. Oprócz obrazów stworzył również obszerne dzieła graficzne, takie jak litografie, akwaforty i drzeworyty, które rozsławiły artystę. Ponadto tworzył surrealistyczne obiekty i ceramikę.
W pierwszej połowie lat 50. XX wieku w jego twórczości dominowała grafika i ceramika. Obecnie mieszka w Palma de Mallorca i otrzymuje liczne zamówienia na ceramiczne dekoracje ścienne do budynków publicznych, na przykład do siedziby UNESCO w Paryżu, Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku czy Uniwersytetu Harvarda w Cambridge w stanie Massachusetts. W 1964 roku w Saint-Paul-de-Vence na południu Francji zainaugurowano działalność Fondation Maeght, dla której ogrodu „Le Labyrinthe” Miró zaprojektował rzeźby i ceramiki.
Dzieła Joana Miró były prezentowane na licznych wystawach na całym świecie. W 1941 roku odbyła się pierwsza retrospektywa w Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Artysta otrzymał wiele wyróżnień i nagród. W 1968 roku miasto Barcelona zleciło budowę Muzeum Miró, dla którego artysta podarował czterdzieści dzieł.
Joan Miró zmarł w wieku 90 lat w Boże Narodzenie 1983 roku w Palma de Mallorca.
Termin określający obrazy i rzeźby oderwane od przedstawień realistycznych, które od około 1910 roku rozprzestrzeniły się w całym zachodnim świecie i częściach świata wschodniego w coraz to nowych odmianach stylistycznych. Za twórcę sztuki abstrakcyjnej uważa się rosyjskiego malarza Wassily Kandinsky'ego, urodzonego w 1866 roku. Inni ważni przedstawiciele sztuki abstrakcyjnej to K.S. Malewitsch, Piet Mondrian i inni.
Dzieła sztuki abstrakcyjnej
> Obrazy abstrakcyjne
> Rzeźby abstrakcyjne
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
Ruch w sztuce współczesnej, który rozwinął się w Europie i Ameryce. Podążając za psychoanalitycznymi teoriami Sigmund Freud, poszukuje rzeczywistej rzeczywistości w podświadomości. Surrealizm wykorzystuje sny i odurzające doświadczenia, a także stany hipnotyczne jako źródło inspiracji artystycznej.
Znani artyści i rzeźbiarze tego ruchu to Max Ernst, Salvador Dali, Giorgio de Chirico, Yves Tanguy, Joan Miró i René Magritte.