Poszewka na poduszkę "Bez tytułu 1775" (1963)
Poszewka na poduszkę "Bez tytułu 1775" (1963)
Szybkie informacje
tkanina mieszana | gładki tył | zapięcie na suwak | rozmiar 45 x 45 cm | poduszka wewnętrzna nie wchodzi w skład zestawu
Szczegółowy opis
Poszewka na poduszkę "Bez tytułu 1775" (1963)
Poszewka na poduszkę wzorowana na pracach Miró, wykonana z trwałego żakardu, 95% bawełny i 5% poliestru. Z gładkim tyłem ze 100% lnu i zamkiem błyskawicznym. Rozmiar 45 x 45 cm. Poduszka wewnętrzna nie wchodzi w skład zestawu. Tkana we Francji przez "Jules Pansu". © Successió Joan Miró.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Joan Miró
1893-1983, hiszpański malarz, grafik, rzeźbiarz i ceramik.
Joan Miró uważany jest za jednego z najważniejszych przedstawicieli surrealizmu. Artysta, który wywarł znaczący wpływ na abstrakcyjny ekspresjonizm, znalazł własną drogę do abstrakcyjnego języka form, składającego się z silnie zarysowanych surrealistycznych kształtów, nie rezygnując jednak z odniesienia do przedmiotu.
Joan Miró urodził się w 1893 roku w hiszpańskiej metropolii sztuki, Barcelonie. Pomimo początkowej niechęci ojca, który był złotnikiem i zegarmistrzem, już jako dziecko uczęszczał na lekcje rysunku. Uczęszczał do szkoły handlowej i akademii sztuki La Llotja, gdzie zaledwie dziesięć lat wcześniej lekcje sztuki pobierał Pablo Picasso.
Od 1919 roku Miró mieszkał na przemian w Hiszpanii i Paryżu. Od 1921 roku miał swoje studio zarówno w światowej stolicy sztuki, jak i w Barcelonie. Niedługo potem powstał słynny obraz „Farma” – przedstawiający przejście od realistycznego spojrzenia do obrazowych wizji snów.
W Paryżu Joan Miró obcował również z elokwentnymi surrealistami, wśród których pozostawał cichym outsiderem. Mimo to w 1925 roku wystawił swoje prace razem z nimi. Jego obrazy stają się coraz bardziej abstrakcyjne i symboliczne. Podróż do Holandii inspiruje go do stworzenia „Holenderskich wnętrz”. W następnym roku, 1928, żeni się, przechodzi kryzys artystyczny i, jak sam twierdzi, chce „zamordować malarstwo”.
Miró postanowił jednak utrzymać je przy życiu i odniósł sukces. Jego precyzyjnie zaplanowane obrazy stają się bardziej przejrzyste i często zawierają tylko kilka skojarzeniowych znaków, symboli i archetypicznych elementów, takich jak gwiazdy, ptaki i oczy. Coraz częściej składają się one z dużych, nakładających się na siebie powierzchni w intensywnych kolorach, które ujawniają siłę Miró jako kolorysty. Przestrzeń obrazu staje się coraz bardziej dwuwymiarowa. Wywołują one niemal dziecięcy efekt.
Około 1930 roku powstają jego pierwsze „Papiers Collés”, kolaże i reliefy. Oprócz obrazów stworzył również obszerne dzieła graficzne, takie jak litografie, akwaforty i drzeworyty, które rozsławiły artystę. Ponadto tworzył surrealistyczne obiekty i ceramikę.
W pierwszej połowie lat 50. XX wieku w jego twórczości dominowała grafika i ceramika. Obecnie mieszka w Palma de Mallorca i otrzymuje liczne zamówienia na ceramiczne dekoracje ścienne do budynków publicznych, na przykład do siedziby UNESCO w Paryżu, Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku czy Uniwersytetu Harvarda w Cambridge w stanie Massachusetts. W 1964 roku w Saint-Paul-de-Vence na południu Francji zainaugurowano działalność Fondation Maeght, dla której ogrodu „Le Labyrinthe” Miró zaprojektował rzeźby i ceramiki.
Dzieła Joana Miró były prezentowane na licznych wystawach na całym świecie. W 1941 roku odbyła się pierwsza retrospektywa w Museum of Modern Art w Nowym Jorku. Artysta otrzymał wiele wyróżnień i nagród. W 1968 roku miasto Barcelona zleciło budowę Muzeum Miró, dla którego artysta podarował czterdzieści dzieł.
Joan Miró zmarł w wieku 90 lat w Boże Narodzenie 1983 roku w Palma de Mallorca.
Ruch w sztuce współczesnej, który rozwinął się w Europie i Ameryce. Podążając za psychoanalitycznymi teoriami Sigmund Freud, poszukuje rzeczywistej rzeczywistości w podświadomości. Surrealizm wykorzystuje sny i odurzające doświadczenia, a także stany hipnotyczne jako źródło inspiracji artystycznej.
Znani artyści i rzeźbiarze tego ruchu to Max Ernst, Salvador Dali, Giorgio de Chirico, Yves Tanguy, Joan Miró i René Magritte.