Obraz "Goethe w rzymskiej kampanii" (1786/87), oprawiony w ramę
Obraz "Goethe w rzymskiej kampanii" (1786/87), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 199 egzemplarzy | numerowany certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | blejtram | rama muzealna | rozmiar 70 x 55 cm
Szczegółowy opis
Obraz "Goethe w rzymskiej kampanii" (1786/87), oprawiony w ramę
Malarz portretowy Johann Heinrich Wilhelm Tischbein urodził się w znanej rodzinie artystów. Ze względu na swój obraz "Goethe w rzymskiej kampanii", Tischbein otrzymał honorowy tytuł "Goethe-Tischbein". Jego portret do dziś ma decydujący wpływ na nasze postrzeganie wyglądu Goethego. Nawet Andy Warhol wykorzystał twarz oprawioną w kapelusz przeciwsłoneczny do słynnego sitodruku w 1982 roku.
Oryginał: Städel, Frankfurt nad Menem. Olej na płótnie. Oryginalny rozmiar 206 x 164 cm. Reprodukowany przy użyciu procesu Fine Art Giclée na płótnie artysty, zamontowany na blejtramie. Z ręcznie wykonaną ramą muzealną z prawdziwego drewna. Edycja jest ograniczona do 199 egzemplarzy i indywidualnie numerowana na certyfikacie z tyłu. Rozmiar 70 x 55 cm. Wyłącznie w ars mundi.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
Termin używany w odniesieniu do ruchów artystycznych, które czerpią inspirację ze starożytnych, głównie greckich, wzorców.
Zgodnie z obecnym rozumieniem, klasycyzm odnosi się do okresu między 1750 a 1840 rokiem, podczas którego sztuka późnego baroku była stopniowo zastępowana przez style zorientowane na klasycyzm. Wielkie badania greckiej sztuki i architektury w tym czasie obudziły prawdziwy entuzjazm dla antycznych modeli. Glyptothek w Monachium, Panteon w Paryżu, Nowy Dom Gwardii (Neue Wache) i Brama Brandenburska w Berlinie to tylko kilka przykładów tego odrodzonego stylu klasycznego.
Liderami sztuki rzeźbiarskiej byli Antonio Canova, Bertel Thorvaldsen, a w Niemczech Johann Gottfried Schadow i Christian Daniel Rauch.
W malarstwie wybitnymi przedstawicielami tego stylu są Jaques-Louis David czy Jean-Auguste-Dominique Ingres.