Obraz "Bez tytułu 1989", oprawiony w ramę

Graffiti to kolorowe, symboliczne malowidła pojawiające się w publicznych przestrzeniach na świeżym powietrzu, które dziś stanowią część naszego codziennego życia, choć często postrzegane są jako utrudnienie. Już w latach 70. młodzi ludzie malowali sprayem słowa, logo i postacie o grubych konturach, przypominające bohaterów komiksów, na ścianach stacji nowojorskiego metra, aby wyrazić swój sprzeciw społeczny.

Keith Haring, urodzony w 1958 roku w Kutztown w Pensylwanii, identyfikował się z „stylem, gustem i kolorystyką” tych artystów. W 1981 roku rozpoczął swoją działalność graffitiową w nowojorskim metrze po ukończeniu studiów artystycznych w School of Visual Arts w Nowym Jorku i Pittsburghu pod koniec lat 70. Nie należał zatem do tych artystów, którzy zaczynali jako artyści uliczni, a następnie zostali odkryci; jako wykształcony malarz traktował ulice raczej jako płótno.

Swoje zamiłowanie do równomiernego wypełniania powierzchni obrazu sekwencjami postaci przypominającymi rapport dzielił ze swoimi wzorami do naśladowania z kręgu amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Po swoim udziale w wystawie documenta w Kassel w 1982 roku zaprzyjaźnił się i nawiązał współpracę z artystą pop-artu Andym Warholem.

Keith Haring skomercjalizował swój styl w swoim sklepie „Pop Shop”, który otworzył w 1988 roku. Sprzedawał tam przede wszystkim motyw zwinnej postaci niemowlęcia „Radiant Child”, promieniującej radością życia i optymizmem, w postaci nadruków na koszulkach. Wykorzystywał również swój sukces artystyczny do promowania nietypowych koncepcji.

Keith Haring był zakażony wirusem powodującym zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) i zwracał uwagę na tę chorobę w licznych kampaniach. Keith Haring zmarł w wieku 31 lat na skutek powikłań związanych z AIDS.