Porcelanowy talerz "Radiant Baby"
Porcelanowy talerz "Radiant Baby"
Szybkie informacje
porcelana | podpis | Ø 21 cm | w tym pudełko upominkowe
Szczegółowy opis
Porcelanowy talerz "Radiant Baby"
Talerz wykonany ze szlachetnej porcelany z motywem z pracy "Untitled" (1985). Stworzony w ramach ekskluzywnej współpracy pomiędzy Fundacją Keitha Haringa i Ligne Blanche Paris. © Fundacja Keitha Haringa. Średnica 21 cm, z podpisem Keitha Haringa na odwrocie. Wysyłany w atrakcyjnym pudełku upominkowym Keith Haring.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Keith Haring
1958–1990
W Nowym Jorku w latach 80. z nieznanego dotąd środowiska wyłonił się ruch artystyczny, który do dziś inspiruje młodych artystów swoim anarchicznym charakterem i zapadającym w pamięć językiem wizualnym: wraz z pojawieniem się graffiti Keitha Haringa narodziła się sztuka uliczna, a jego charakterystyczne postacie stały się częścią kultury masowej.
Graffiti to kolorowe, symboliczne malowidła pojawiające się w publicznych przestrzeniach na świeżym powietrzu, które dziś stanowią część naszego codziennego życia, choć często postrzegane są jako utrudnienie. Już w latach 70. młodzi ludzie malowali sprayem słowa, logo i postacie o grubych konturach, przypominające bohaterów komiksów, na ścianach stacji nowojorskiego metra, aby wyrazić swój sprzeciw społeczny.
Keith Haring, urodzony w 1958 roku w Kutztown w Pensylwanii, identyfikował się z „stylem, gustem i kolorystyką” tych artystów. W 1981 roku rozpoczął swoją działalność graffitiową w nowojorskim metrze po ukończeniu studiów artystycznych w School of Visual Arts w Nowym Jorku i Pittsburghu pod koniec lat 70. Nie należał zatem do tych artystów, którzy zaczynali jako artyści uliczni, a następnie zostali odkryci; jako wykształcony malarz traktował ulice raczej jako płótno.
Swoje zamiłowanie do równomiernego wypełniania powierzchni obrazu sekwencjami postaci przypominającymi rapport dzielił ze swoimi wzorami do naśladowania z kręgu amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Po swoim udziale w wystawie documenta w Kassel w 1982 roku zaprzyjaźnił się i nawiązał współpracę z artystą pop-artu Andym Warholem.
Keith Haring skomercjalizował swój styl w swoim sklepie „Pop Shop”, który otworzył w 1988 roku. Sprzedawał tam przede wszystkim motyw zwinnej postaci niemowlęcia „Radiant Child”, promieniującej radością życia i optymizmem, w postaci nadruków na koszulkach. Wykorzystywał również swój sukces artystyczny do promowania nietypowych koncepcji.
Keith Haring był zakażony wirusem powodującym zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) i zwracał uwagę na tę chorobę w licznych kampaniach. Keith Haring zmarł w wieku 31 lat na skutek powikłań związanych z AIDS.
Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku pewien ruch zawładnął sceną kulturalną. Młodzi artyści z USA i Wielkiej Brytanii niezależnie zerwali ze wszystkimi tradycjami twórczości artystycznej, dając początek nowemu ruchowi artystycznemu w sztuce nowoczesnej.
W Stanach Zjednoczonych Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Tom Wesselmann i James Rosenquist szukali swoich tematów w świecie reklamy i komiksów, w kulturze gwiazd i anonimowej kulturze miejskiej. Dzięki jaskrawym kolorom, nadmiernemu wymiarowaniu i manipulowaniu perspektywą głębi stworzyli nowe prowokacyjne prace. Richard Hamilton i Eduardo Paolozzi stali się pionierami pop-artu w Anglii dzięki słynnej wystawie "This is Tomorrow" w londyńskiej Whitechapel Art Gallery. W latach 60. w ich ślady poszli David Hockney, Allan Jones, Peter Phillips i Derek Boshier.
Produkt ceramiczny wykonany z kaolinu, kwarcu i skalenia.
Porcelana jest formowana przez toczenie lub prasowanie, a obiekty figuratywne są odlewane. Złożone obiekty muszą być odlewane w oddzielnych etapach i sekcjach, a następnie „montowane”. Po formowaniu elementy są suszone i poddawane wstępnemu wypalaniu w temperaturze około 900°C. Następnie nakładana jest glazura i wypalana w temperaturze od 1240°C do 1445°C. W renomowanych manufakturach porcelana jest malowana ręcznie, a każdy kolor jest wypalany indywidualnie w ściśle określonych tolerancjach temperaturowych.
Porcelana została wynaleziona w Chinach i rozpowszechniła się w Europie od XVI wieku. Pierwsza europejska fabryka porcelany została założona w Miśni w Niemczech w 1710 roku.
Inne znane europejskie fabryki porcelany to Fürstenberg, Höchst, Schwarzburger Werkstätten, Lladró, Nymphenburg, KPM, Augarten, Sèvres, Limoges, Royal Copenhagen, Worcester. Każda z fabryk oznacza swoje produkty osobistymi pieczęciami porcelanowymi, aby wskazać ich pochodzenie.