Szybkie informacje
MDF | lakierowany | rozmiar 72 x 48 x 23 cm (wys./szer./gł.) | waga ok. 4 kg | maks. obciążenie 20 kg
Szczegółowy opis
Krzesło dziecięce "Keith Haring", wersja niebieska
Patyczak Keitha Haringa jest zrelaksowany jak zawsze. Krzesło dziecięce wnosi mnóstwo radości, ekscytacji i radości do pokoju dziecięcego z ramionami uniesionymi wysoko w podnieceniu.
Wykonane z MDF, lakierowane. Wymiary 72 x 48 x 23 cm (wys./szer./gł.). Wysokość siedziska 26 cm. Waga ok. 4 kg. Maksymalne obciążenie wynosi 20 kg. Wersja niebieska.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Keith Haring
1958–1990
W Nowym Jorku w latach 80. z nieznanego dotąd środowiska wyłonił się ruch artystyczny, który do dziś inspiruje młodych artystów swoim anarchicznym charakterem i zapadającym w pamięć językiem wizualnym: wraz z pojawieniem się graffiti Keitha Haringa narodziła się sztuka uliczna, a jego charakterystyczne postacie stały się częścią kultury masowej.
Graffiti to kolorowe, symboliczne malowidła pojawiające się w publicznych przestrzeniach na świeżym powietrzu, które dziś stanowią część naszego codziennego życia, choć często postrzegane są jako utrudnienie. Już w latach 70. młodzi ludzie malowali sprayem słowa, logo i postacie o grubych konturach, przypominające bohaterów komiksów, na ścianach stacji nowojorskiego metra, aby wyrazić swój sprzeciw społeczny.
Keith Haring, urodzony w 1958 roku w Kutztown w Pensylwanii, identyfikował się z „stylem, gustem i kolorystyką” tych artystów. W 1981 roku rozpoczął swoją działalność graffitiową w nowojorskim metrze po ukończeniu studiów artystycznych w School of Visual Arts w Nowym Jorku i Pittsburghu pod koniec lat 70. Nie należał zatem do tych artystów, którzy zaczynali jako artyści uliczni, a następnie zostali odkryci; jako wykształcony malarz traktował ulice raczej jako płótno.
Swoje zamiłowanie do równomiernego wypełniania powierzchni obrazu sekwencjami postaci przypominającymi rapport dzielił ze swoimi wzorami do naśladowania z kręgu amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Po swoim udziale w wystawie documenta w Kassel w 1982 roku zaprzyjaźnił się i nawiązał współpracę z artystą pop-artu Andym Warholem.
Keith Haring skomercjalizował swój styl w swoim sklepie „Pop Shop”, który otworzył w 1988 roku. Sprzedawał tam przede wszystkim motyw zwinnej postaci niemowlęcia „Radiant Child”, promieniującej radością życia i optymizmem, w postaci nadruków na koszulkach. Wykorzystywał również swój sukces artystyczny do promowania nietypowych koncepcji.
Keith Haring był zakażony wirusem powodującym zespół nabytego niedoboru odporności (AIDS) i zwracał uwagę na tę chorobę w licznych kampaniach. Keith Haring zmarł w wieku 31 lat na skutek powikłań związanych z AIDS.
Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku pewien ruch zawładnął sceną kulturalną. Młodzi artyści z USA i Wielkiej Brytanii niezależnie zerwali ze wszystkimi tradycjami twórczości artystycznej, dając początek nowemu ruchowi artystycznemu w sztuce nowoczesnej.
W Stanach Zjednoczonych Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Tom Wesselmann i James Rosenquist szukali swoich tematów w świecie reklamy i komiksów, w kulturze gwiazd i anonimowej kulturze miejskiej. Dzięki jaskrawym kolorom, nadmiernemu wymiarowaniu i manipulowaniu perspektywą głębi stworzyli nowe prowokacyjne prace. Richard Hamilton i Eduardo Paolozzi stali się pionierami pop-artu w Anglii dzięki słynnej wystawie "This is Tomorrow" w londyńskiej Whitechapel Art Gallery. W latach 60. w ich ślady poszli David Hockney, Allan Jones, Peter Phillips i Derek Boshier.