Rzeźba "Cavallo" (ok. 1492), brąz
Rzeźba "Cavallo" (ok. 1492), brąz
Szybkie informacje
replika | odlew z brązu | patynowany | wysokość 26 cm
Szczegółowy opis
Rzeźba "Cavallo" (ok. 1492), brąz
Leonardo da Vinci podarował ten niewielki, anatomicznie doskonały model z brązu kroczącego ogiera Biance Marii Sforzy z okazji jej zaręczyn z cesarzem Maksymilianem I. Oryginał: Staatliche Museen zu Berlin - Pruskie Dziedzictwo Kulturowe (uważane za zaginione od 1945 r.). Mediolan około 1492 roku.
Odlew z brązu z drobno patynowaną powierzchnią. Wysokość z cokołem 26 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Leonardo da Vinci
1452-1519
Leonardo da Vinci uważany jest za największego geniusza wszechstronnego w historii sztuki i nauki. Jego wynalazki, dzieła sztuki i badania, a także jego tajemnicze życie, do dziś zajmują naukowców i literatów.
Wszechstronny geniusz Leonardo da Vinci, uosobienie człowieka renesansu, był malarzem, rzeźbiarzem, architektem, pisarzem, teoretykiem sztuki, przyrodnikiem, wynalazcą i technikiem w jednej osobie. Mimo że jako dziecko z nieformalnego związku nie nauczył się w szkole podstawowej czytać, pisać i liczyć, dzięki swoim wyjątkowym zdolnościom wcześnie rozpoczął naukę malarstwa i rzeźby w warsztacie Verrocchia i wkrótce próbował zdobyć zatrudnienie na jednym z dworów. Przez pewien czas udało mu się pracować dla księcia Mediolanu lub Cesare Borgii, papieża lub króla Francji.
Jego życie było wypełnione humanistycznym obrazem człowieka oraz uniwersalną potrzebą poznania i działania, charakterystyczną dla jego epoki. Nieustannie obserwując, rejestrując i analizując, stworzył ogromne dzieło jako naukowiec i technik. Zajmował się na przykład formowaniem się formacji geologicznych i chmur, przepływem wody i powietrza, lotem ptaków oraz urządzeniami, które miały umożliwić lot człowiekowi.
Jego dorobek jako artysty plastyka jest w porównaniu z tym niewielki, ale zajmuje najwyższą pozycję, jak „Ostatnia wieczerza” czy „Mona Lisa”.
Jego artystyczne dążenie do tworzenia kompozycji o umiarkowanych, spokojnych formach geometrycznych przygotowało grunt pod renesans. Jego późniejsze podejście do postrzegania świata w jego przemianach pod wpływem powietrza i światła zapowiadało nawet malarstwo barokowe.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
(Odrodzenie). Termin używany do opisania sztuki od około 1350 roku do XVI wieku.
Począwszy od Florencji, pod koniec XIV wieku rozwinął się sposób myślenia, który z perspektywy czasu został sklasyfikowany jako odrodzenie klasycznych ideałów starożytnej Grecji i Rzymu. W XV i XVI wieku renesans rozprzestrzenił się najpierw we Włoszech, a następnie w całej Europie Zachodniej, wpływając na całą twórczość artystyczną. Genialni artyści, tacy jak Donatello, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Dürer, Holbein, Cranach i Fouquet stworzyli swoje nieśmiertelne dzieła, kierując się humanistycznymi założeniami i umieszczając człowieka w centrum całego myślenia.
W literaturze renesans osiągnął swój szczyt dzięki dramatycznym dziełom William Shakespeare.
Pod koniec XVI wieku renesans musiał ustąpić miejsca bogactwu baroku, zanim jego idee odrodziły się w klasycyzmie XVIII wieku.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.