Rzeźba "Schema delle Proporzioni", wersja ze sztucznego marmuru
Rzeźba "Schema delle Proporzioni", wersja ze sztucznego marmuru
Szybkie informacje
sztuczny marmur + szkło + diabaz | ręcznie wykonany | rozmiar 30 x 32 x 7 cm
Szczegółowy opis
Rzeźba "Schema delle Proporzioni", wersja ze sztucznego marmuru
Słynny rysunek piórem i tuszem Leonarda da Vinci z jednego z jego legendarnych notatników stał się światowym znakiem towarowym postępu, nauki i medycyny. Jego studium anatomii było trójwymiarowym dziełem sztuki. Znakomicie ręcznie odlana i zamontowana z ciętym szkłem na diabazowym cokole, ikona współczesnej nauki Leonarda jest teraz po raz pierwszy dostępna jako wyrafinowany przedmiot stołowy. Edycja z białego sztucznego marmuru oprawionego w polimer. Wymiary 30 x 32 x 7 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Leonardo da Vinci
1452-1519
Leonardo da Vinci uważany jest za największego geniusza wszechstronnego w historii sztuki i nauki. Jego wynalazki, dzieła sztuki i badania, a także jego tajemnicze życie, do dziś zajmują naukowców i literatów.
Wszechstronny geniusz Leonardo da Vinci, uosobienie człowieka renesansu, był malarzem, rzeźbiarzem, architektem, pisarzem, teoretykiem sztuki, przyrodnikiem, wynalazcą i technikiem w jednej osobie. Mimo że jako dziecko z nieformalnego związku nie nauczył się w szkole podstawowej czytać, pisać i liczyć, dzięki swoim wyjątkowym zdolnościom wcześnie rozpoczął naukę malarstwa i rzeźby w warsztacie Verrocchia i wkrótce próbował zdobyć zatrudnienie na jednym z dworów. Przez pewien czas udało mu się pracować dla księcia Mediolanu lub Cesare Borgii, papieża lub króla Francji.
Jego życie było wypełnione humanistycznym obrazem człowieka oraz uniwersalną potrzebą poznania i działania, charakterystyczną dla jego epoki. Nieustannie obserwując, rejestrując i analizując, stworzył ogromne dzieło jako naukowiec i technik. Zajmował się na przykład formowaniem się formacji geologicznych i chmur, przepływem wody i powietrza, lotem ptaków oraz urządzeniami, które miały umożliwić lot człowiekowi.
Jego dorobek jako artysty plastyka jest w porównaniu z tym niewielki, ale zajmuje najwyższą pozycję, jak „Ostatnia wieczerza” czy „Mona Lisa”.
Jego artystyczne dążenie do tworzenia kompozycji o umiarkowanych, spokojnych formach geometrycznych przygotowało grunt pod renesans. Jego późniejsze podejście do postrzegania świata w jego przemianach pod wpływem powietrza i światła zapowiadało nawet malarstwo barokowe.
Proszek marmurowy jest związany polimerem. Sztuczny marmur charakteryzuje się delikatną białą powierzchnią, która wygląda bardzo podobnie do naturalnego marmuru.
(Odrodzenie). Termin używany do opisania sztuki od około 1350 roku do XVI wieku.
Począwszy od Florencji, pod koniec XIV wieku rozwinął się sposób myślenia, który z perspektywy czasu został sklasyfikowany jako odrodzenie klasycznych ideałów starożytnej Grecji i Rzymu. W XV i XVI wieku renesans rozprzestrzenił się najpierw we Włoszech, a następnie w całej Europie Zachodniej, wpływając na całą twórczość artystyczną. Genialni artyści, tacy jak Donatello, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Dürer, Holbein, Cranach i Fouquet stworzyli swoje nieśmiertelne dzieła, kierując się humanistycznymi założeniami i umieszczając człowieka w centrum całego myślenia.
W literaturze renesans osiągnął swój szczyt dzięki dramatycznym dziełom William Shakespeare.
Pod koniec XVI wieku renesans musiał ustąpić miejsca bogactwu baroku, zanim jego idee odrodziły się w klasycyzmie XVIII wieku.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.