"Schema delle Proporzioni", rzeźba reliefowa "Człowiek"
"Schema delle Proporzioni", rzeźba reliefowa "Człowiek"
Szybkie informacje
klejony brąz | ręcznie wykonany | podpisany tekst na odwrocie | rozmiar 16 x 17 x 3,5 cm
Szczegółowy opis
"Schema delle Proporzioni", rzeźba reliefowa "Człowiek"
Był to czas nowych początków: po zdominowanym przez religię średniowieczu, geniusze tacy jak Leonardo da Vinci i Michał Anioł Buonarroti podążyli bezprecedensowymi ścieżkami i otworzyli drzwi do nowej ery. Powrót do klasycznej greckiej starożytności był tylko pozorną sprzecznością, ponieważ podobnie jak ich hellenistyczni przodkowie, artyści i naukowcy renesansu na nowo odkryli ludzkość, naturę i ich wzajemne powiązania, dążyli do doskonałości i znaleźli nowe formy wyrazu w sztuce.
Słynny rysunek piórkiem i tuszem Leonarda da Vinci z jednego z jego legendarnych notatników stał się światowym znakiem towarowym postępu, nauki i medycyny. Dostępny w ars mundi, stojący relief przyciąga wzrok na każdym biurku. Odlew polimerowy, odlewany ręcznie, z delikatną patyną z brązu, z podpisanym tekstem z tyłu, rozmiar 16 x 17 x 3,5 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Ten obiekt jest częścią następujących zestawów
Opinie klientów
Die Qualität des Produkts war hervorragend! Das Team war bei einem Umtausch wegen Farbabweichung sehr bemüht auf persönliche Wunschvorstellungen einzugehen!
O Leonardo da Vinci
1452-1519
Leonardo da Vinci uważany jest za największego geniusza wszechstronnego w historii sztuki i nauki. Jego wynalazki, dzieła sztuki i badania, a także jego tajemnicze życie, do dziś zajmują naukowców i literatów.
Wszechstronny geniusz Leonardo da Vinci, uosobienie człowieka renesansu, był malarzem, rzeźbiarzem, architektem, pisarzem, teoretykiem sztuki, przyrodnikiem, wynalazcą i technikiem w jednej osobie. Mimo że jako dziecko z nieformalnego związku nie nauczył się w szkole podstawowej czytać, pisać i liczyć, dzięki swoim wyjątkowym zdolnościom wcześnie rozpoczął naukę malarstwa i rzeźby w warsztacie Verrocchia i wkrótce próbował zdobyć zatrudnienie na jednym z dworów. Przez pewien czas udało mu się pracować dla księcia Mediolanu lub Cesare Borgii, papieża lub króla Francji.
Jego życie było wypełnione humanistycznym obrazem człowieka oraz uniwersalną potrzebą poznania i działania, charakterystyczną dla jego epoki. Nieustannie obserwując, rejestrując i analizując, stworzył ogromne dzieło jako naukowiec i technik. Zajmował się na przykład formowaniem się formacji geologicznych i chmur, przepływem wody i powietrza, lotem ptaków oraz urządzeniami, które miały umożliwić lot człowiekowi.
Jego dorobek jako artysty plastyka jest w porównaniu z tym niewielki, ale zajmuje najwyższą pozycję, jak „Ostatnia wieczerza” czy „Mona Lisa”.
Jego artystyczne dążenie do tworzenia kompozycji o umiarkowanych, spokojnych formach geometrycznych przygotowało grunt pod renesans. Jego późniejsze podejście do postrzegania świata w jego przemianach pod wpływem powietrza i światła zapowiadało nawet malarstwo barokowe.
Proszek z brązu jest wiązany polimerami. Specjalne techniki polerowania i patynowania nadają powierzchni odlewu wygląd zbliżony do autentycznego brązu.
Nie w pełni trójwymiarowa grafika wyrzeźbiona z kamiennego lub drewnianego panelu.
Istnieją różne stopnie płaskorzeźby w zależności od stopnia projekcji. Zakres ten obejmuje płaskorzeźby i płaskorzeźby wysokie. Płaskorzeźba zatopiona jest powszechną formą płaskorzeźb w starożytnym Egipcie, w której przedstawione sceny zostały wycięte w powierzchni kamienia lub drewna.
Do najbardziej znanych płaskorzeźb należą dzieła florenckiego mistrza Lorenzo Ghibertiego. Stworzył on między innymi parę złoconych drzwi z brązu w baptysterium we Florencji, nazwanych przez Michała Anioła „Bramami Raju”.
(Odrodzenie). Termin używany do opisania sztuki od około 1350 roku do XVI wieku.
Począwszy od Florencji, pod koniec XIV wieku rozwinął się sposób myślenia, który z perspektywy czasu został sklasyfikowany jako odrodzenie klasycznych ideałów starożytnej Grecji i Rzymu. W XV i XVI wieku renesans rozprzestrzenił się najpierw we Włoszech, a następnie w całej Europie Zachodniej, wpływając na całą twórczość artystyczną. Genialni artyści, tacy jak Donatello, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Dürer, Holbein, Cranach i Fouquet stworzyli swoje nieśmiertelne dzieła, kierując się humanistycznymi założeniami i umieszczając człowieka w centrum całego myślenia.
W literaturze renesans osiągnął swój szczyt dzięki dramatycznym dziełom William Shakespeare.
Pod koniec XVI wieku renesans musiał ustąpić miejsca bogactwu baroku, zanim jego idee odrodziły się w klasycyzmie XVIII wieku.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.