Rzeźba "Mały jeździec" (1947), redukcja w brązie
Rzeźba "Mały jeździec" (1947), redukcja w brązie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 150 egzemplarzy | numerowana | sygnatura | znak odlewniczy | certyfikat | brąz | cyzelowany | polerowany | patynowany | redukcja | wymiary 33,5 x 23,5 x 11,5 cm (wys./szer./gł.) | waga ok. 3,8 kg
Wideo
Szczegółowy opis
Rzeźba "Mały jeździec" (1947), redukcja w brązie
"Mały jeździec" Marino Mariniego: ars mundi Exclusive Edition, opublikowane we współpracy z Kunsthalle Bremen.
Jeździec na koniu - ten motyw jest znany w historii sztuki od starożytności i zazwyczaj reprezentuje potężnych, cesarza i króla oraz władzę w ogóle. Jednak współczesność zaczyna go reinterpretować i zniekształcać nie do poznania.
Nasza ekskluzywna edycja, ograniczona do zaledwie 150 egzemplarzy na całym świecie, oferuje prace artysty, który obok Giacomettiego i Moore'a jest jednym z najważniejszych rzeźbiarzy minionego stulecia. Jego jeździecka postura nie jest jednak wyrazem siły.
Temat "konia i jeźdźca" fascynował Marino Mariniego od dziesięcioleci. Jego najwcześniejsze prace ukazują ich jako harmonijną, precyzyjnie wykonaną jedność. Jednak doświadczenia wojenne zmieniły jego główny temat. W ten sposób jego motyw stał się diagnozą czasu - i ostatecznie wezwaniem z brązu do przeciwstawienia się zbliżającej się katastrofie.
Oryginał: Brąz, 41 x 28,5 x 13,5 cm, nr inw. 410-1961/1, Kunsthalle Bremen - Der Kunstverein w Bremie.
Rzeźba z brązu, odlana w procesie traconego wosku, ręcznie rzeźbiona, polerowana i patynowana. Limitowana edycja 150 egzemplarzy, indywidualnie numerowanych i podpisanych "M.M.", pobranych z oryginału i opatrzonych znakami odlewni i ars mundi. Z numerowanym certyfikatem autentyczności i ograniczeniem. Wymiary z cokołem 33,5 x 23,5 x 11,5 cm (w/h/d). Waga ok. 3,8 kg. ars mundi Exclusive Edition. © VG Bild-Kunst, Bonn 2021.
"Rzeźba Marino Mariniego z 1947 roku nie wyraża kontroli ani silnego przywództwa. Wodze są luźne, a koń i jeździec patrzą w różnych kierunkach. Dzięki tej figurze Marini odzwierciedla wydarzenia swoich czasów. Dla mnie mały jeździec jest więc również przypomnieniem, że ważne jest, aby zachować czujność i uważnie obserwować bieżące wydarzenia. Potrzebna jest jasna postawa, ponieważ wszystko inne prowadzi do zdezorientowanej bezsilności". (Prof. Dr Christoph Grunenberg, dyrektor Kunsthalle Bremen)
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Marino Marini
1901–1980
Motyw „konia i jeźdźca” wielokrotnie pojawia się w twórczości Marino Mariniego, jednego z najważniejszych rzeźbiarzy klasycznego modernizmu. Artysta uzasadniał swój wybór motywów tym, że jego pracownia w Monzie, gdzie mieszkał w latach 30. XX wieku, znajdowała się tuż obok stajni.
Podczas gdy prace, które wykonał w latach 30., były realistycznymi i anatomicznymi rysunkami, jego rzeźby oraz litografie o intensywnej kolorystyce, powstałe w latach 60. i 70., odzwierciedlały jego coraz większy pesymizm. „Moje pomniki konne wyrażają udrękę spowodowaną wydarzeniami tego stulecia. Niepokój mojego konia narasta z każdą nową pracą, jeździec wydaje się coraz bardziej wyczerpany, stracił panowanie nad zwierzęciem, a katastrofy, którym ulega, są podobne do tych, które zniszczyły Sodomę i Pompeje”. To również wyjaśnia, dlaczego styl formalny tego włoskiego artysty charakteryzuje się napięciem między abstrakcją a figuracją.
W wieku 16 lat rozpoczął studia w Akademii Sztuk Pięknych we Florencji. W wieku 28 lat objął stanowisko profesora rzeźby w Scuola d’Arte di Villa Reale w Monzie. W 1932 roku jego wielki sukces rozpoczął się wraz z udziałem w Biennale w Wenecji. Pod koniec lat 40. osiągnął międzynarodowy przełom dzięki swoim słynnym rzeźbom jeźdźców.
Jego najbardziej znanym dziełem jest prawdopodobnie figura jeźdźca na koniu, znajdująca się na tarasie Kolekcji Peggy Guggenheim w Palazzo Venier dei Leoni, położonym bezpośrednio nad Canal Grande w Wenecji. Słynna jest opowieść o tym, jak poprzednia właścicielka, Peggy Guggenheim, poprosiła artystę o zamontowanie na figurze jeźdźca specjalnego urządzenia, dzięki któremu można by ją zdejmować w dni świąteczne, kiedy zakonnice z kościoła Santa Maria della Salute przepływały łodzią obok pałacu.
Za swoją twórczość otrzymał wiele nagród, w tym nagrodę na Kwaterroczniku Rzymskim w 1936 roku oraz Wielką Nagrodę za Rzeźbę na Biennale w Wenecji w 1952 roku. Jego bogata twórczość graficzna jest również reprezentowana w największych muzeach świata. Muzeum Marino Mariniego, otwarte w Mediolanie w 1973 roku, oddaje hołd jego wielkiemu dorobkowi życiowemu.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Zbiorcze określenie malarzy i rzeźbiarzy XX wieku, takich jak Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró, Marc Chagall i innych, których dzieła są obecnie uważane za ikony naszych czasów.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.