Obraz "Bez tytułu (czerwony, czarny, biały na żółtym)" (1955), oprawiony w ramę

Mark Rothko (1903-1970) był czołowym członkiem grupy artystów abstrakcyjnych „New York School” i obok Jacksona Pollocka drugim wielkim przedstawicielem amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego.

Urodzony jako Marcus Rothkowitz na Łotwie malarz wyemigrował wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych w 1913 roku. W latach 1921-1923 Rothko studiował na Uniwersytecie Yale. Jeszcze przed ukończeniem studiów porzucił swoje pierwotne plany zostania prawnikiem lub inżynierem i przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie podjął naukę w szkole artystycznej „Art Students League of New York”.

Podczas gdy jego wczesne prace były jeszcze ekspresyjnymi portretami, scenami miejskimi i pejzażami, w trakcie swojej kariery artysta wypracował całkowicie własny język obrazowy: jego wielkoformatowe dzieła, charakteryzujące się ułożonymi jedna nad drugą monochromatycznymi płaszczyznami kolorystycznymi, mają na celu uzyskanie precyzyjnie skalkulowanych efektów świetlnych i przestrzennych, a także niemal medytacyjnego współistnienia obrazu i widza. W ten sposób Rothko przyjął również propozycję opracowania koncepcji międzywyznaniowej kaplicy (Rothko Chapel w Houston).

Rothko nadaje pomieszczeniu charakter i wyraz – sztuka nie może osiągnąć więcej.