Obraz "Gladioli" (1918), wersja w czarno-złotej ramie
Obraz "Gladioli" (1918), wersja w czarno-złotej ramie
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 199 kopii | numerowana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 51,5 x 40,5 cm (wys./szer.)
Wideo
Szczegółowy opis
Obraz "Gladioli" (1918), wersja w czarno-złotej ramie
Max Pechstein, członek zarówno stowarzyszenia artystycznego "Brücke", jak i "Berlińskiej Secesji", a także członek-założyciel "Neue Secession", już w młodym wieku był niezwykle utytułowanym artystą. Pod względem tematyki Pechstein miał szeroki zakres, a jego obrazy pejzażowe były szczególnie cenione zarówno wtedy, jak i dziś. Jego podróże zabrały go nad Morze Śródziemne (włoskie wyprawy w 1907, 1911, 1913, 1924 i 1925 r.), na Morza Południowe (1914 r.), a od 1909 r. przez dziesięciolecia wielokrotnie odwiedzał Morze Bałtyckie, w tym Nidden i Łebę.
Po podróżach i przerwie twórczej spowodowanej wojną, Pechstein stworzył liczne martwe natury w 1917 i 1918 roku, uwieczniając egzotyczne i lokalne kwiaty w kolorowych pracach. Oryginał: 1918, olej na płótnie, 118 x 90 cm, własność prywatna, lokalizacja nieznana.
Edycja przeniesiona bezpośrednio na płótno artysty przy użyciu procesu Fine Art Giclée i naciągnięta na blejtram. Limitowana edycja 199 egzemplarzy, numerowana, z certyfikatem. Rozmiar ramy blejtramu 45 x 34 cm (wys./szer.). Oprawiony w czarno-złotą ramę z litego drewna. Rozmiar 51,5 x 40,5 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition. © 2023 Pechstein Hamburg/Berlin
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Max Pechstein
1881-1955
Max Pechstein jest dziś, podobnie jak wtedy, uważany za jednego z najważniejszych przedstawicieli niemieckiego ekspresjonizmu. Wiosną 1906 roku dołączył do grupy artystycznej „Die Brücke”, założonej rok wcześniej przez Kirchnera, Heckela, Schmidta-Rottluffa i Bleyla. W dziedzinie grafiki stworzył ponad 850 drzeworytów, litografii i rycin, które uzupełniają jego dorobek malarski.
To, czym Tahiti było dla Paula Gauguina, wybrzeże Morza Bałtyckiego było dla Maxa Pechsteina: rajem, w którym znalazł spokój, ale przede wszystkim wielką inspirację. Od 1909 roku kilkakrotnie podróżował do Nidden na Mierzei Kurońskiej, gdzie ponad ćwierć wieku wcześniej pracował Lovis Corinth jako młody student sztuki. Jednak gdy w 1920 roku traktat wersalski przekazał Mierzeję Kurońską pod administrację aliantów, droga tam została zablokowana. Według własnych słów Pechstein musiał „ponownie wyruszyć na poszukiwanie kawałka ziemi, który nie byłby opanowany przez malarzy, turystów i kąpiących się”. Znalazł go w Łebie, gdzie od tego czasu regularnie spędzał lato.
„Przez ponad dwadzieścia lat Max Pechstein każdego lata wyjeżdżał na wybrzeże Bałtyku, najpierw na Mierzeję Kurońską, a następnie na Pomorze, co w naturalny sposób zbliżyło go do naszego domu. Kiedy w 1921 roku wynajął tu pokój wraz ze swoją pierwszą żoną, nie miał pojęcia, jak bardzo wkrótce przywiąże się do małego portowego miasteczka Łeba, ponieważ zakochał się w Marcie Möller, córce właściciela pensjonatu. Dziewicza przyroda z jeziorami na plaży i łodziami rybackimi w porcie, fajka w ustach, opalona skóra i tatuaż z kotwicą – te rzeczy pozostały z zapalonym wędkarzem Pechsteinem do końca jego życia, nawet gdy po II wojnie światowej on i jego żona nie mogli już jeździć na Pomorze”. (Dr Birte Frenssen, zastępca dyrektora Pomorskiego Muzeum Narodowego w Greifswaldzie)
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.