Rzeźba "Striding La Luna" (2017), brąz
Rzeźba "Striding La Luna" (2017), brąz
Szybkie informacje
limitowana, 8 egzemplarzy | numerowana | z monogramem | ze znakiem jakości | z brązu | cyzelowana | polerowana | patynowana | wymiary ok. 76 x 20 x 51 cm (wys./szer./gł.)
Szczegółowy opis
Rzeźba "Striding La Luna" (2017), brąz
Rzeźba z brązu, odlana w procesie traconego wosku, ręcznie rzeźbiona, polerowana i patynowana. Limitowana edycja 8 egzemplarzy, numerowanych, z monogramem i znakiem odlewni. Wymiary ok. 76 x 20 x 51 cm (wys./szer./gł.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Michael Jastram
Rzeźbiarz Michael Jastram (ur. 1953) jest uznaną postacią w niemieckiej sztuce współczesnej od około 40 lat. Rozwinął bardzo indywidualną koncepcję formy artystycznej, która zawsze umieszcza postać ludzką w centrum jego pracy. Jastram umieszcza swoje postacie w surrealistycznych konstrukcjach wykonanych z różnych, często powtarzających się elementów. Celowo utrzymuje szorstkie powierzchnie swoich prac z wyraźnie rozpoznawalnymi śladami obróbki. Rzeźby Jastrama są wysoce estetycznymi obiektami, zapewniającymi powierzchnie projekcyjne dla egzystencjalnych i filozoficznych pytań.
Michael Jastram studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie-Weißensee i uzyskał dyplom rzeźbiarza w 1984 roku. Od tego czasu pracuje jako niezależny artysta i wykładowca, a swoje prace pokazuje w krajowych i międzynarodowych galeriach i muzeach. Wiele z jego prac można znaleźć w przestrzeniach publicznych i licznych kolekcjach. W 2010 roku niemiecki Bundestag nabył rzeźbę Jastrama z brązu „Europa i byk”, która dziś stoi na poziomie prezydialnym w budynku Reichstagu w Berlinie, podobnie jak „Centaur”. Jego rzeźbę z brązu „Brama do Europy” można zobaczyć w biurze łącznikowym niemieckiego Bundestagu w Brukseli.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.