Obiekt ścienny "Zagadki i zagadki" (2018) (unikatowy egzemplarz), emalia
Obiekt ścienny "Zagadki i zagadki" (2018) (unikatowy egzemplarz), emalia
Szybkie informacje
unikatowy egzemplarz | obraz z prawdziwego złota i emalii | sygnowany | wysokość ok. 125 cm
Szczegółowy opis
Obiekt ścienny "Zagadki i zagadki" (2018) (unikatowy egzemplarz), emalia
Moritz Götze jest obecnie jednym z najważniejszych przedstawicieli niemieckiego pop-artu. Cechą charakterystyczną jego figuratywnych i intensywnych kolorystycznie prac są cytaty, hołdy i nawiązania do motywów i języka wizualnego dzieł sztuki minionych epok. "Mam wiele punktów odniesienia. Komiks jest zdecydowanie punktem odniesienia. Jednak pop-art i wszystkie te średniowieczne obrazy są innymi punktami odniesienia. (...) Nawet obrazy gotyckie. To wszystko jest dla mnie bardzo ważne".
Prawdziwe złoto i malarstwo na emalii, 2018. Sygnowany. Wysokość: około 125 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Moritz Götze
„Moritz Götze »wymyślił niemiecki pop-art, zrehabilitował malarstwo historyczne i przywrócił do życia sztukę alegoryczną« – napisał niemiecki magazyn informacyjny »Der Spiegel« w 2012 roku. Dzięki swojemu charakterystycznemu połączeniu pop-artu i historii Götze jest prawdopodobnie najbardziej niezwykłym malarzem historycznym w Niemczech.
Przystojni mężczyźni, piękne kobiety, palące papierosy, bukiety kwiatów i sterowce – to wszystko stanowi część jego dorobku, na który składają się sitodruki, rzeźby, ceramiczne mozaiki ścienne i rysunki. Ilustrowana książka „Bildersaal Deutscher Geschichte” z 1890 roku, przedstawiająca i opisująca dwa tysiąclecia niemieckiego życia, fascynowała Götze’a już w dzieciństwie i do dziś stanowi inspirację dla jego twórczości.
Dla Moritza Götze’a materiałem do jego malarskich kreacji jest historia kultury i historia sztuki, spojrzenie wstecz na historię społeczną jego kraju, ale także rzeczy dostrzegane w jego najbliższym otoczeniu – sceny miejskie czy przedmioty codziennego użytku. Wykorzystuje przy tym styl malarski przypominający komiks, który nie jest tożsamy z konwencjonalną sztuką pop.
Głównym przedmiotem zainteresowania Götzego jest jednak historia Niemiec; artysta nawiązuje – choć w zupełnie inny sposób – do tradycji Antona von Wernera, Arnolda Böcklina, Franza von Stucka, Jörga Immendorffa, Pencka czy Anselma Kiefera, nie podejmując jednak ich mitologicznych odniesień. Jest to twórczość samotna. Jest artystą ukształtowanym przez Niemcy Wschodnie i Zachodnie, który przedstawia swój światopogląd w sposób ironiczny, a jednocześnie przepełniony obsesją na punkcie historii.
Götze urodził się w Halle w Niemczech w 1964 roku. Jako syn pary artystów i z wykształcenia stolarz, swoją pierwszą pracę sprzedał już w wieku dziewięciu lat. Po ukończeniu nauki zarabiał na życie jako konserwator mebli i robotnik w kopalni węgla. Grał również w różnych zespołach punkowych.
W 1985 roku Götze stworzył swoje pierwsze sitodruki. Następnie zaczął organizować własną pracownię graficzną. Jeszcze przed upadkiem muru berlińskiego w 1989 roku został przyjęty do Stowarzyszenia Artystów Plastyków NRD.
W latach 1991–1994 Götze wykładał sitodruk na Uniwersytecie Sztuki i Projektowania w Halle. Następnie spędził rok jako stypendysta w dziedzinie sitodruku w École Nationale Supérieure des Beaux-Arts w Paryżu.
W 1996 roku land Saksonia-Anhalt przyznał Götzemu Nagrodę Promocji Sztuki, a rok później otrzymał on nagrodę graficzną przyznaną przez „Vereinigte Zigarettenfabrik Dresden”.
Oprócz licznych wystaw indywidualnych i zbiorowych w Niemczech, Belgii i USA Götze zrealizował również kilka projektów, takich jak ceramiczna dekoracja ścienna w atrium centrum wystawowego „Specks Hof” w Lipsku (1994/95) oraz projekt graficzny na Targi Książki w Lipsku (2000). Zyskał również uznanie jako ilustrator książek oraz autor wielu publikacji i esejów. Moritz Götze mieszka obecnie w Halle an der Saale, gdzie pracuje jako niezależny artysta.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.
Jedyne w swoim rodzaju lub unikatowe dzieło to dzieło sztuki stworzone osobiście przez artystę. Istnieje tylko raz ze względu na rodzaj produkcji (obraz olejny, akwarela, rysunek, rzeźba z wosku traconego itp.)
Oprócz klasycznych unikatów istnieją również tak zwane "seryjne unikaty". Przedstawiają one serię prac o tym samym kolorze, motywie i technice, ręcznie przygotowanych przez tego samego artystę. Unikaty seryjne są zakorzenione w "sztuce seryjnej", gatunku sztuki nowoczesnej, który ma na celu stworzenie efektu estetycznego poprzez serie, powtórzenia i wariacje tych samych obiektów lub tematów lub systemu stałych i zmiennych elementów lub zasad.
Za historyczny punkt wyjścia uważa się "Les Meules" Claude Monet (1890/1891), gdzie po raz pierwszy stworzono serię, która wykraczała poza zwykłą grupę dzieł. Inni artyści, którzy zajmowali się sztuką seryjną, to Claude Monet, Piet Mondrian, a przede wszystkim Gerhard Richter.