Szybkie informacje
reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar ok. 45 x 45 cm
Szczegółowy opis
Mural z Pompejów: Obraz "Mars i Wenus", oprawiony w ramę
Pompeje były uważane za jedno z najpiękniejszych miast Imperium Rzymskiego do czasu erupcji Wezuwiusza w 79 r. n.e., która w ciągu kilku minut pogrzebała miasto pod grubą warstwą popiołu i pumeksu. Dziś ta straszna klęska żywiołowa jest łutem szczęścia dla historii sztuki, ponieważ nie ma innego miejsca, w którym freski i przedmioty artystyczne z tego okresu zachowały się w tak kompletnym stanie.
Mars i Wenus, I wiek n.e.: Prezentowana replika została wykonana z zachowaniem najdrobniejszych szczegółów na podstawie oryginału z Narodowego Muzeum Archeologicznego w Neapolu. Edycja przeniesiona bezpośrednio na płótno artysty przy użyciu procesu Fine Art Giclée i naciągnięta na blejtram. Limitowana edycja 980 egzemplarzy. Z numerowanym certyfikatem na odwrocie. Oprawiony w złotą ramę z litego drewna. Rozmiar około 45 x 45 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
Sztuka rzymska jest przede wszystkim zdeterminowana przez połączenie rodzimych elementów italskich i greckich hellenistycznych.
W architekturze względy pragmatyczne i polityczne odegrały główną rolę w ekspansji imperium.
W sferze sakralnej wczesne świątynie Rzymu kopiowały styl etrusko-włoski. Znacznie ważniejszą rolę odgrywały rzymskie budynki świeckie, takie jak mosty, porty, akwedukty, mury, bramy itp.
Wraz z przebudową Forum Romanum przez Augusta i przeprojektowaniem Forum Augusta zmieniło się znaczenie starych centrów miast. Stały się one dużymi, zamkniętymi kompleksami przestrzeni zewnętrznej. Symetria osiowa, wyrównana w kierunku świątyni podium, stała się cechą charakterystyczną tego okresu. Za panowania Augusta w „Wiecznym Mieście” budowano świątynie i teatry o coraz bardziej zaokrąglonych i dynamicznych formach, odchodząc od liniowości greckich modeli.
W rzeźbie wczesne rzymskie dzieła były początkowo zdominowane przez kopie i przeprojektowania greckich modeli. Rzymscy rzeźbiarze wnieśli jednak niezależny wkład w dziedzinie portretu, gdzie szczególnie preferowano formę popiersia. W sztuce reliefowej istniała silna skłonność do ornamentacji przy jednoczesnym zachowaniu treści narracyjnych.
W malarstwie charakterystyczną cechą były triumfalne procesje ku czci zwycięskich generałów. Jeśli chodzi o malarstwo ścienne, miasta pogrzebane przez Wezuwiusza - Pompeje, Herkulanum, Stabiae i Oplontis - oferują najobszerniejsze dowody.
Sztuka mozaiki funkcjonowała równolegle z malarstwem i była wykorzystywana głównie do dekoracji podłóg i ścian.
W czasach rzymskich niektóre obszary pomniejszych sztuk przeżywały niezwykły rozkwit. Toreutyka, sztuka wytłaczania metali, produkowała cenne srebrne naczynia. Sztuka dmuchania szkła jest udokumentowana licznymi znakomitymi znaleziskami. Gliptyka (grawerowanie na kamieniach szlachetnych) wytwarzała wspaniałe płaskorzeźby wyrzeźbione z kamieni półszlachetnych, grawerowane klejnoty i kamee przedstawiające oficjalne tematy.
Rozbudowana moneta w czasach rzymskich przyczyniła się do rozpowszechnienia portretów władców na całym terytorium Imperium Rzymskiego.