Obraz "Schody Bauhausu" (1931/32), wersja w czarnej ramie
Obraz "Schody Bauhausu" (1931/32), wersja w czarnej ramie
Szybkie informacje
limitowana, 499 egzemplarzy | numerowany certyfikat | reprodukcja na papierze akwarelowym | oprawiona | passe-partout | szkliwiona | rozmiar ok. 69 x 58 cm (wys./szer.)
Wideo
Szczegółowy opis
Obraz "Schody Bauhausu" (1931/32), wersja w czarnej ramie
Oryginał: 1931/32, akwarela i tusz nad ołówkiem na papierze do pisania z lnianym tłoczeniem, 27,7 x 21,9 cm, własność prywatna, kolekcja prywatna.
Wysokiej jakości reprodukcja na ciężkim, ręcznie czerpanym papierze akwarelowym Hahnemühle. Limitowana edycja 499 egzemplarzy. Z numerowanym certyfikatem na odwrocie. Oprawiony w szlachetną ramę z litego drewna w kolorze czarnej satyny z monachijskim srebrem. Z fazowanym passe-partout, pyłoszczelnym przeszkleniem. Rozmiar około 69 x 58 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: Oprawione 1
O Oskar Schlemmer
1888–1943
Jego projektem był „człowiek”. Przedstawia on człowieka pozbawionego wyrazistej mimiki, jako „postacie artystyczną”, podkreślając, że w naszych niezwykle złożonych czasach człowiek nadal pozostaje idealną estetyczną miarą wszystkich rzeczy.
„Chcę tworzyć typy ludzi, a nie portrety… Chcę uchwycić istotę przestrzeni, a nie wnętrz” – tak Oskar Schlemmer podsumował swoje podejście do sztuki. Jego tematem są postacie i ich relacje z otaczającą je przestrzenią. Błędem byłoby dostrzegać w tych starannie skomponowanych manekinach anonimowych, a nawet wyobcowanych ludzi. Nie jest przypadkiem, że przypominają one archaiczne modele, które Schlemmer cenił jako najwyższy wyraz ludzkiej postaci.
Przez długi czas dzieła Oskara Schlemmera nie były kompleksowo wystawiane, a nawet podstawowe publikacje naukowe napotykały trudności. Powód: spadkobiercy Schlemmera z drugiego pokolenia wielokrotnie wycofywali wypożyczone z muzeów eksponaty, a czasami nawet zabraniali ich reprodukcji. To sprawiło, że ten wielki artysta Bauhausu stał się „sławnym nieznanym”. Podczas gdy poszczególne dzieła, takie jak „Bauhaustreppe” (Schody Bauhausu), zyskały status ikon, inna część jego twórczości praktycznie zniknęła ze współczesnej świadomości. Sytuacja ta uległa zmianie dopiero niedawno.
W 2015 roku, 70 lat po jego śmierci, Państwowa Galeria w Stuttgarcie poświęciła Oskarowi Schlemmerowi cieszącą się światowym uznaniem wystawę, a jej katalog wreszcie mógł zaoferować kompleksową, bogato ilustrowaną prezentację. Ponownie został on postrzegany również poza kręgami specjalistów jako wielki mistrz modernizmu, którego należy wymieniać obok jego kolegów z Bauhausu – Kandinsky’ego i Klee.
Przedstawienie typowych scen z życia codziennego w malarstwie, z rozróżnieniem na gatunki wiejskie, mieszczańskie i dworskie.
Gatunek ten osiągnął swój szczyt i ogromną popularność w holenderskim malarstwie XVII wieku. W XVIII wieku, zwłaszcza we Francji, dominowało malarstwo dworskie i szarmanckie, podczas gdy w Niemczech rozwinął się bardziej mieszczański charakter.
Zbiorcze określenie malarzy i rzeźbiarzy XX wieku, takich jak Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró, Marc Chagall i innych, których dzieła są obecnie uważane za ikony naszych czasów.