Obraz "Kąpiel" (1880-82), oprawiony w ramę

Cézanne urodził się 19 stycznia 1839 roku w Aix-en-Provence jako syn właściciela niewielkiego banku. Bardzo późne uznanie artystyczne sprawiło, że przez całe życie pozostawał finansowo zależny od ojca. École des Beaux-Arts w Paryżu oraz Salon Paryski nieustannie odrzucały jego zgłoszenia, co sprawiło, że stał się samotnikiem. Zgodnie z życzeniem ojca Cézanne podjął studia prawnicze. W dziedzinie sztuki kształcił się zatem samodzielnie, studiując dzieła Rubensa, Delacroix i Poussina. Często współpracował z grupami impresjonistów, a nawet wystawiał wraz z nimi swoje prace. Jednak zdystansował się od ich stylu, ponieważ pragnął tworzyć „sztukę solidną i trwałą”, która zawierała jedynie kilka cech impresjonistycznych, takich jak jasna paleta barw oraz nastrojowa, migocząca kolorystyka.

Cézanne malował niemal wyłącznie pejzaże regionu Aix-en-Provence, martwe natury i sceny z życia codziennego, w których nie chciał odtwarzać widzialnej natury, lecz to, co sam postrzegał. Opracował nową koncepcję przestrzeni, formy i koloru, która wyznaczyła kierunek dla kolejnych pokoleń malarzy. Słusznie nazywany jest „ojcem modernizmu”.

Prawdziwe znaczenie jego dzieł zostało docenione dopiero po jego pierwszej indywidualnej wystawie w Paryżu w 1895 roku. Następnie odbyły się kolejne wystawy, a w końcu jego obrazy zaczęto sprzedawać za wysokie ceny. Niemniej jednak powoli wycofywał się z życia publicznego z powodu pogarszającego się stanu zdrowia. Nawet jego żona i syn, którzy oboje mieszkali w Paryżu, nie byli już w stanie dotrzeć do niego. Ostatecznie Cézanne zmarł samotnie 22 października 1906 roku na zapalenie płuc w swojej pracowni w Aix-en-Provence.

Zaledwie rok później zorganizowano wielką wystawę pamiątkową „Mit Cézanne’a”, na której zaprezentowano 56 jego obrazów.