Obraz "Kichający - noc egipska" (1915), oprawiony w ramę
Obraz "Kichający - noc egipska" (1915), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 499 kopii | numerowana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | werniks artysty | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 55 x 77 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Kichający - noc egipska" (1915), oprawiony w ramę
Ten obraz egipskiej nocy był wystawiany w Kunstmuseum Bern. Został stamtąd skradziony w 1976 roku i od tego czasu zaginął. Dopiero wiosną 2001 roku pojawił się ponownie w Bazylei.
Wysokiej jakości reprodukcja w procesie Fine Art Giclée, wykonana bezpośrednio ręcznie na płótnie artysty i tradycyjnie zamontowana na drewnianym blejtramie. Zabezpieczona werniksem artysty. Oprawiony w wyrafinowaną, ręcznie wykonaną ramę z prawdziwego drewna. Limitowana edycja 499 egzemplarzy, numerowana na odwrocie i z certyfikatem. Rozmiar 55 x 77 cm (wys./szer.). Wyłącznie w ars mundi.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: oprawione
O Paul Klee
Jego koledzy po fachu nazywali go po prostu „wyjątkowym”: Paul Klee (1879–1940) jak mało kto wpłynął na rozumienie sztuki nowoczesnej. Dzięki swoim mozaikowym kompozycjom stworzył zupełnie nowy styl.
Urodzony w 1879 roku w Bernie niemiecko-szwajcarski Klee już wcześnie wykazał się podwójnym talentem: jego umiejętności rysunkowe, ale także gra na skrzypcach zapowiadały zarówno karierę muzyczną, jak i artystyczną. Klee zdecydował się na sztukę i poszedł do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie studiował między innymi u Franza von Stucka. Jednak to nie studia akademickie, a długa podróż studyjna z zaprzyjaźnionymi artystami do Włoch pomogła mu rozwinąć własny styl. Jego znakiem rozpoznawczym stały się głębokie, symboliczne przedstawienia pełne dowcipu i humoru. Najczęściej są to tylko małe formaty, często jedynie rysunki, które wręcz oczarowują widza.
W 1906 roku Klee poślubia pianistkę Lily Stumpf i mają syna Felixa. Młoda rodzina prowadzi bardzo ustronne życie w Monachium. Dopiero dzięki rysownikowi Alfredowi Kubinowi Klee poznaje krąg „Błękitnego Jeźdźca”. Szybko zaprzyjaźnia się z Kandinskim i Markiem, z którymi łączy go przekonanie, że twórczość artystyczna ma charakter duchowy.
Podróż do tunezyjskiej stolicy w 1914 roku wraz z przyjaciółmi malarzami Augustem Macke i Louisem Moillietem pomaga Klee odkryć na nowo radość kolorów i prawdziwą twórczą pasję. „Kolor mnie opanował. Nie muszę go szukać. Wiem, że pozostanie ze mną na zawsze. To jest sens szczęśliwej godziny: ja i kolor jesteśmy jednością. Jestem malarzem” – zapisuje w swoim dzienniku. Następnie powstają niezliczone akwarele, dzięki którym rozwija swój własny, niepowtarzalny styl.
Wystawy Blauen Reiter sprawiają, że Klee staje się znany. Kiedy zostaje mianowany „mistrzem” w Bauhausie, jest już uznanym artystą. Nazistowska kampania przeciwko „sztuce zdegenerowanej” sprawia, że Klee musi opuścić Niemcy w 1933 roku i ponownie osiedla się w Szwajcarii. Z prawdziwą pasją próbuje walczyć z nieuleczalną chorobą, która pokonuje słynnego już na całym świecie malarza zaledwie kilka lat później (1940).
Niemieckie stowarzyszenie artystów "Der Blaue Reiter" ("Niebieski Jeździec") zostało założone w 1911 roku w Monachium przez Wassily Kandinsky i Franz Marc w okresie niemieckiego ekspresjonizmu.
Nazwa była pierwotnie tytułem obrazu Kandinsky, a także tytułem almanachu opublikowanego przez Kandinsky i Marc. Członkami grupy byli między innymi Paul Klee i August Macke. Grupa krytykowała dominujący kanon sztuki jako zbyt akademicki i elitarny, domagając się większej otwartości i różnorodności. Artyści odwrócili się od realizmu i zaczęli malować ekspresyjnie w coraz bardziej abstrakcyjnym stylu, używając mocnych kolorów.
Grupa rozwiązała się na początku I wojny światowej.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
Zbiorcze określenie malarzy i rzeźbiarzy XX wieku, takich jak Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró, Marc Chagall i innych, których dzieła są obecnie uważane za ikony naszych czasów.