Zegar ścienny "Senecio"
Zegar ścienny "Senecio"
Szybkie informacje
reprodukcja na płótnie | na ramie blejtramu | mechanizm kwarcowy | rozmiar 30 x 30 x 2 cm (wys./szer./gł.) | zawieszenie | wysyłane bez baterii
Szczegółowy opis
Zegar ścienny "Senecio"
Zegar ścienny z motywem Paula Klee "Senecio". Oryginał: 1922, olej na tekturze, Kunstmuseum Basel.
Płótno naciągnięte na blejtram. Z cichym mechanizmem kwarcowym i uchwytem do zawieszenia. Baterie AA nie są dołączone. Wymiary 30 x 30 x 2 cm (wys./szer./gł.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
gefällt mit ausgezeichnet!
Die Uhr überzeugt qualitativ und ästhetisch in jeder Hinsicht. Ich hängte sie wie als ein Bild unter viele andere an die Wand, was sehr entspannend wirkt - nicht wie die üblichen ordinären und penetranten Zeiterinnerer. Ich liebe diese Uhr und werde mir vermutlich noch ein anderes Motiv gönnen.
O Paul Klee
Jego koledzy po fachu nazywali go po prostu „wyjątkowym”: Paul Klee (1879–1940) jak mało kto wpłynął na rozumienie sztuki nowoczesnej. Dzięki swoim mozaikowym kompozycjom stworzył zupełnie nowy styl.
Urodzony w 1879 roku w Bernie niemiecko-szwajcarski Klee już wcześnie wykazał się podwójnym talentem: jego umiejętności rysunkowe, ale także gra na skrzypcach zapowiadały zarówno karierę muzyczną, jak i artystyczną. Klee zdecydował się na sztukę i poszedł do Akademii Sztuk Pięknych w Monachium, gdzie studiował między innymi u Franza von Stucka. Jednak to nie studia akademickie, a długa podróż studyjna z zaprzyjaźnionymi artystami do Włoch pomogła mu rozwinąć własny styl. Jego znakiem rozpoznawczym stały się głębokie, symboliczne przedstawienia pełne dowcipu i humoru. Najczęściej są to tylko małe formaty, często jedynie rysunki, które wręcz oczarowują widza.
W 1906 roku Klee poślubia pianistkę Lily Stumpf i mają syna Felixa. Młoda rodzina prowadzi bardzo ustronne życie w Monachium. Dopiero dzięki rysownikowi Alfredowi Kubinowi Klee poznaje krąg „Błękitnego Jeźdźca”. Szybko zaprzyjaźnia się z Kandinskim i Markiem, z którymi łączy go przekonanie, że twórczość artystyczna ma charakter duchowy.
Podróż do tunezyjskiej stolicy w 1914 roku wraz z przyjaciółmi malarzami Augustem Macke i Louisem Moillietem pomaga Klee odkryć na nowo radość kolorów i prawdziwą twórczą pasję. „Kolor mnie opanował. Nie muszę go szukać. Wiem, że pozostanie ze mną na zawsze. To jest sens szczęśliwej godziny: ja i kolor jesteśmy jednością. Jestem malarzem” – zapisuje w swoim dzienniku. Następnie powstają niezliczone akwarele, dzięki którym rozwija swój własny, niepowtarzalny styl.
Wystawy Blauen Reiter sprawiają, że Klee staje się znany. Kiedy zostaje mianowany „mistrzem” w Bauhausie, jest już uznanym artystą. Nazistowska kampania przeciwko „sztuce zdegenerowanej” sprawia, że Klee musi opuścić Niemcy w 1933 roku i ponownie osiedla się w Szwajcarii. Z prawdziwą pasją próbuje walczyć z nieuleczalną chorobą, która pokonuje słynnego już na całym świecie malarza zaledwie kilka lat później (1940).
Zbiorcze określenie malarzy i rzeźbiarzy XX wieku, takich jak Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró, Marc Chagall i innych, których dzieła są obecnie uważane za ikony naszych czasów.