Obraz „La Salute (Wenecja)” (1906), wersja w białej i złotej ramie
Obraz „La Salute (Wenecja)” (1906), wersja w białej i złotej ramie
Szybkie informacje
ars mundi – edycja ekskluzywna | limitowana, 980 egzemplarzy | numerowana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiona | wymiary ok. 68 x 84 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz „La Salute (Wenecja)” (1906), wersja w białej i złotej ramie
W żywych barwach i migotliwym świetle Paul Signac oddaje niepowtarzalną atmosferę Wenecji. W centrum kompozycji wznosi się słynna bazylika Santa Maria della Salute, której sylwetka wydaje się wyłaniać z mgły nad laguną. Żółte łodzie żaglowe nadają scenie strukturę i dodają żywych akcentów do migoczącej powierzchni wody.
Jako czołowy przedstawiciel neoimpresjonizmu Signac opracował technikę malarską, w której czyste kolory są umieszczane obok siebie i łączą się dopiero w oku widza, tworząc promienny obraz całości. Powstaje w ten sposób niezwykła świetlistość, która przekształca wodę, światło i architekturę w harmonijną grę barw.
„La Salute (Wenecja)” należy do najbardziej imponujących przedstawień Wenecji autorstwa tego artysty. Dzieło to w mistrzowski sposób łączy poetyckie piękno miasta na lagunie z pionierską teorią koloru Signaca, dzięki czemu nowoczesna wizja malarska neoimpresjonizmu staje się wyjątkowo namacalna.
A obra original foi exibida ao público pela última vez em 1913 e foi vendida num leilão da Koller, a 26 de junho de 2026, por 4 164 500 CHF.
Oryginał: 1906, olej na płótnie, 73 x 92 cm, kolekcja prywatna.
Edycja oparta na oryginale, wykonana techniką Fine Art Giclée, przeniesiona bezpośrednio na płótno malarskie i naciągnięta na blejtram. Edycja limitowana do 980 egzemplarzy, numerowana, z certyfikatem. Oprawiona w ręcznie wykonaną, biało-złotą ramę z litego drewna. Wymiary ok. 68 x 84 cm (wys./szer.). Edycja ekskluzywna ars mundi.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: Oprawione 1
Ein großartiges Bild, welches wir jeden Morgen beim Aufwachen betrachten können. Ganz tolle Farben und die Punkte sind so gut erkennbar.
Übrigens kam die Lieferung umgehend.
Vielen Dank.
O Paul Signac
1863-1935
Paul Signac jest jednym z najważniejszych przedstawicieli neoimpresjonizmu. Wraz z Georgesem Seuratem opracował technikę pointylizmu, w której niezliczone małe kropki koloru łączą się, tworząc świetliste kompozycje. Dzięki przemyślanemu wykorzystaniu kontrastujących i współgrających kolorów podstawowych oraz dogłębnej znajomości optyki i fizjologii percepcji stworzył arcydzieła, których blask trudno jest przewyższyć.
Obrazy Signaca charakteryzują się niezwykłą obfitością światła i harmonijnym użyciem barw, przekształcając pejzaże, porty i sceny nadmorskie w poetyckie światy obrazowe. Jego twórczość łączy naukową teorię kolorów z artystyczną wrażliwością i otwiera przed widzem wizję spokoju, klarowności oraz śródziemnomorskiej radości życia.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
Styl impresjonizmu, który pojawił się w malarstwie francuskim około 1870 roku, zawdzięcza swoją nazwę pejzażowi Claude'a Moneta "Impression, Soleil Levant". Po początkowym odrzuceniu, rozpoczął istny triumfalny pochód.
Malarze tacy jak Claude Monet, Edgar Degas, Edouard Manet, Auguste Renoir i inni tworzyli motywy z życia codziennego, sceny miejskie i krajobrazowe w jasnym, naturalnym świetle.
Impresjonizm można postrzegać jako reakcję na malarstwo akademickie. Zamiast podkreślać treść za pomocą ustrukturyzowanej kompozycji, skupiał się na temacie, który pojawia się w danym momencie, często w pozornie przypadkowym ujęciu. Rzeczywistość była widziana w całej swojej różnorodności kolorów w naturalnym oświetleniu. Malarstwo plenerowe zastąpiło malarstwo studyjne.
Poprzez rozjaśnienie palety i rozpuszczenie mocnych konturów pojawiło się nowe podejście do koloru. W wielu przypadkach kolory nie były już mieszane na palecie, ale umieszczane obok siebie na płótnie, dzięki czemu ostateczne wrażenie pojawiało się w oku widza z pewnym dystansem. W "pointylizmie" (z malarzami takimi jak Georges Seurat czy Paul Signac) zasada ta została doprowadzona do skrajności.
Poza Francją impresjonizm został przejęty przez malarzy takich jak Max Slevogt, Max Liebermann i Lovis Corinth w Niemczech oraz przez James A.M. Whistler w Stanach Zjednoczonych.
Impresjonizm był jednak tylko w ograniczonym stopniu wyrażany w sztuce rzeźbiarskiej. W dziełach Auguste Rodin, który jest uważany za jednego z głównych przedstawicieli, widoczne jest rozpuszczenie powierzchni, w którym gra światła i cienia jest zawarta w wyrazie artystycznym. Degas i Renoir również tworzyli rzeźby.