Rzeźba "Pytający", brąz

Urodzony w 1927 roku w Eberswalde koło Berlina, malarz i rzeźbiarz nauczył się rysować w Pałacowej Szkole Sztuki w Oranżerii Zamku Eutin. Zaraz po II wojnie światowej uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Hamburgu, gdzie studiował grafikę. Po ukończeniu studiów pozostał tam, pracując jako nauczyciel rysunku, a w 1963 roku został profesorem.

Na początku lat 50. poznał Emila Nolde i Oskara Kokoschkę. Pod ich kierunkiem drukował reprodukcje ich dzieł. Wykształcił bardzo charakterystyczny styl, w którym spotykają się elementy manieryzmu i surrealizmu, a także secesji i art déco. Początkowo rysował motywy inspirowane historią Niemiec, na przykład cykl litografii „20 lipca 1944”. Później większe znaczenie zyskały motywy erotyczne i seksualne, które traktował z delikatnością, ale też z nutką mroczności. W 1960 roku jeden z takich cykli litografii został skonfiskowany przez prokuratora w Hamburgu za nieprzyzwoite przedstawienia.

W latach 60. zaczął pracować na podstawie fotografii Karin Székessy. Po rezygnacji z profesury w 1968 roku odbył kilka podróży studyjnych do Nowego Jorku i Szwajcarii. Od tego czasu pracował również nad rzeźbiarsko estetyzowanymi przedmiotami codziennego użytku, które były paralelą do subtelnie wykonanych obrazów jego litografii.

„Jego prace są rozpoznawane, doceniane, a także kupowane przez szeroką publiczność na całym świecie” – pisze biograf Paula Wunderlicha, Jens Christian Jensen. „Koneserzy sztuki są zgodni: Paul Wunderlich jest czołowym mistrzem fantastycznego realizmu i jednym z nielicznych artystów kształtujących styl naszych czasów”.

„Spośród wszystkich truizmów rozpowszechnianych na temat jego twórczości tylko jeden fakt jest pewny: świadomość, że Paul Wunderlich stał się niezrównanym mistrzem litografii po Picassie” (prof. Heinz Spielmann).

„Jeśli szuka się największego mistrza w sztuce litografii we wszystkich jej możliwościach, nie ma wątpliwości, że Paul Wunderlich zasługuje na wszystkie pochwały” (Carl Vogel).