Obraz "Elsbeth wśród ognistych lilii" (1907), oprawiony w ramę
Obraz "Elsbeth wśród ognistych lilii" (1907), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
limitowana, 500 kopii | reprodukcja na tekturze | oprawiona | passe-partout | szkliwiona | rozmiar 102,5 x 65,5 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Elsbeth wśród ognistych lilii" (1907), oprawiony w ramę
Oryginał: 1907, płótno, 70,7 x 34 cm, Frankfurt nad Menem, własność prywatna.
Szczegółowa reprodukcja artystyczna w procesie bez siatki, modulowanym częstotliwościowo, na płycie artystycznej. Limitowana edycja 500 egzemplarzy. © własność prywatna © 2007 DACO-VERLAG. Oprawiony w ramę z litego drewna z passe-partout, przeszklony. Rozmiar 102,5 x 65,5 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Paula Modersohn-Becker
1876-1907
Dopiero po swojej przedwczesnej śmierci Paula Modersohn-Becker została uznana za pionierkę modernizmu, która artystycznie wyprzedziła wiele z tego, co inni dopiero zaczynali robić. Malarka wielokrotnie próbowała nowych sposobów uzyskania niezależności koloru, kształtu i powierzchni, a tym samym wzmocnienia wyrazu swoich obrazów.
Na przełomie XIX i XX wieku stworzyła liczne portrety, a także studia wrzosowisk i krajobrazów brzozowych. Były one utrzymane w stylu impresjonistycznym lub ekspresjonistycznym i pokazywały jej preferencję dla ściśle zredukowanej kompozycji oraz rezygnację z iluzji głębi. Ostatecznie zawsze zależało jej na ujawnieniu sekretnej poezji rzeczy kryjącej się za ich zewnętrznym wyglądem. Ten artystyczny cel podsumowała słowami: „Rzecz sama w sobie w nastroju”.
Z okazji 100. rocznicy śmierci wielkiej niemieckiej malarki zorganizowano duże wystawy w Muzeum Krajowym Dolnej Saksonii w Hanowerze, Kunsthalle Bremen i Böttcherstraße Art Collections w Bremie.
Styl impresjonizmu, który pojawił się w malarstwie francuskim około 1870 roku, zawdzięcza swoją nazwę pejzażowi Claude'a Moneta "Impression, Soleil Levant". Po początkowym odrzuceniu, rozpoczął istny triumfalny pochód.
Malarze tacy jak Claude Monet, Edgar Degas, Edouard Manet, Auguste Renoir i inni tworzyli motywy z życia codziennego, sceny miejskie i krajobrazowe w jasnym, naturalnym świetle.
Impresjonizm można postrzegać jako reakcję na malarstwo akademickie. Zamiast podkreślać treść za pomocą ustrukturyzowanej kompozycji, skupiał się na temacie, który pojawia się w danym momencie, często w pozornie przypadkowym ujęciu. Rzeczywistość była widziana w całej swojej różnorodności kolorów w naturalnym oświetleniu. Malarstwo plenerowe zastąpiło malarstwo studyjne.
Poprzez rozjaśnienie palety i rozpuszczenie mocnych konturów pojawiło się nowe podejście do koloru. W wielu przypadkach kolory nie były już mieszane na palecie, ale umieszczane obok siebie na płótnie, dzięki czemu ostateczne wrażenie pojawiało się w oku widza z pewnym dystansem. W "pointylizmie" (z malarzami takimi jak Georges Seurat czy Paul Signac) zasada ta została doprowadzona do skrajności.
Poza Francją impresjonizm został przejęty przez malarzy takich jak Max Slevogt, Max Liebermann i Lovis Corinth w Niemczech oraz przez James A.M. Whistler w Stanach Zjednoczonych.
Impresjonizm był jednak tylko w ograniczonym stopniu wyrażany w sztuce rzeźbiarskiej. W dziełach Auguste Rodin, który jest uważany za jednego z głównych przedstawicieli, widoczne jest rozpuszczenie powierzchni, w którym gra światła i cienia jest zawarta w wyrazie artystycznym. Degas i Renoir również tworzyli rzeźby.