Obraz "Kwitnący ogród frontowy" (1933), oprawiony w ramę

Mönsted podróżował po całej Europie i stworzył obszerny dorobek artystyczny, obejmujący różnorodne impresje przyrodnicze. Wielokrotnie powracał do swojej skandynawskiej ojczyzny, gdzie malował głównie opustoszałe, dziewicze krajobrazy rzeczne i leśne. Był wnikliwym obserwatorem tafli wody i ich odbiciach, osadzonych w otaczającej je scenerii. Aby to osiągnąć, wypływał nawet łodzią, by malować z wody, zapewniając sobie w ten sposób całkowicie niczym niezasłonięty widok. Mönsted pozostawał pod wyraźnym wpływem impresjonizmu, a jego twórczości trudno zaklasyfikować w ramach ówczesnego akademickiego malarstwa pejzażowego.

Pod koniec ubiegłego wieku skandynawski malarstwo rodzajowe przeżyło renesans, w wyniku czego ponownie odkryto również twórczość Mönsteda. W 1995 roku jego prace zaprezentowano między innymi na wystawie „Światło Północy” we Frankfurcie nad Menem i Sztokholmie. Jego dzieła znajdują się w kolekcjach na całym świecie, zwłaszcza w krajach anglojęzycznych, które mają wielką tradycję malowania nastrojowych pejzaży. Dziś uważa się go za jednego z najważniejszych artystów duńskich.