Zestaw biżuterii "Serket"

Wczesny Okres Dynastyczny i Stare Państwo (3000-2160 p.n.e.)
Już we wczesnym okresie, około 3000 lat p.n.e., sztuka egipska znalazła swój charakterystyczny styl. Ustanowiono zasady reprezentacji, które trwały 3000 lat. Pismo i obrazy stanowiły jedną całość. Początek Starego Państwa, około 2600 r. p.n.e., jest naznaczony pojawieniem się Piramidy Schodkowej Dżesera w Sakkarze, pierwszego królewskiego grobowca w kształcie piramidy, rzeźby w całości wykonanej z kamienia o wymiarach 545 x 280 metrów. W tym czasie płaskorzeźby i malowidła służyły prawie wyłącznie ludziom w życiu pozagrobowym.

Okres Pośredni i Średnie Państwo (2155-1650 p.n.e.)
Nowa forma sztuki, opierająca się na bogatej w atrakcje sztuce Starego Państwa, pojawiła się po zjednoczeniu ziemi pod rządami króla Mentuhotepa I około 2040 r. p.n.e. Sztuka tego okresu osiągnęła swój szczyt dzięki królewskim portretom z końca XII dynastii, w tym królów Sezostrisa II i Amenemheta III. W okresie XIII dynastii i późniejszej dominacji azjatyckich najeźdźców (okres Hyksosów) sztuka monumentalna podupadła. Małe rzeźby, takie jak hipopotamy i szkliwione figurki zwierząt wykonane z wypalanej gliny, ucieleśniały nadzieję na regenerację w życiu pozagrobowym. Skarabeusze, często ozdobione imieniem zmarłego, były preferowanymi przedmiotami grobowymi, aby zapewnić ich kontynuację po śmierci.

Nowe Królestwo (1550-1070 p.n.e.)
Po wypędzeniu Hyksosów nastąpiła odnowa życia duchowego i sztuk wizualnych. Zbudowano Świątynię Amona w Karnaku i imponującą Aleję Sfinksów. Tarasowa świątynia Hatszepsut zapoczątkowała serię królewskich świątyń grobowych na zachodnim brzegu Nilu w pobliżu Teb. Na początku okresu Amarna i panowania Echnatona (Amenhotepa IV) kolosalne posągi zostały zastąpione bardziej "ludzkimi" środkami. Król nie był już przedstawiany w swojej wywyższonej boskości, ale w kręgu swojej rodziny pod symbolem promieni słonecznych. Odkrycie grobowca Tutanchamona i skarbów, które zawierał, zapewniło głęboki wgląd w sztukę, kulturę i codzienne życie egipskiego faraona z XVIII dynastii.

Pod rządami następców królów Setiego I i Ramzesa II Egipt doświadczył operacji budowlanych z Wielką Salą Hypostylową w Karnaku, świątynią skalną Abu Simbel i innymi, które nie pozwoliły na dalszy wzrost. W dziedzinie rzeźby kamienie zostały zastąpione metalami. Duże rzeźby z brązu z czasów 22. dynastii ostatecznie doprowadziły do rozprzestrzenienia się brązów bogów i zwierząt w Okresie Późnym.

Okres Późny (712-332 p.n.e.)
W późnym okresie historii starożytnego Egiptu tendencja do naśladowania starszych dzieł sztuki wzrosła do tego stopnia, że rozróżnienie między oryginałem, np. z okresu Średniego Państwa, a późniejszym „powtórzeniem” pozostaje wyzwaniem do dziś. Powrót do początków był również poszukiwany w wieloprzestrzennych grobowcach, które pojawiły się podczas 26. dynastii w Tebach. Tutaj wszystkie główne pisma religijne z przeszłości zostały przekazane potomnym.

Okres grecko-rzymski (332 p.n.e.-395 n.e.)
Kiedy w 332 r. p.n.e. Aleksandrowi Wielkiemu udało się wypędzić Persów z Egiptu, został on uznany za wyzwoliciela i koronowany na faraona w Memfis. Po śmierci Aleksandra w 323 r. p.n.e. imperium rozpadło się z powodu trwających sporów o sukcesję, aż w końcu generał Aleksandra Ptolemeusz zapewnił sobie panowanie nad Egiptem w 305 r. p.n.e., ustanawiając dynastię, która przetrwała 300 lat.

Po zabójstwie Ptolemeusza XIII w latach 48-47 p.n.e. jego siostra Kleopatra VII przejęła wyłączną władzę. Rzymski generał Juliusz Cezar bezskutecznie próbował mediować między Kleopatrą a jej bratem, a ostatecznie został zmuszony do spalenia egipskiej floty zakotwiczonej w pobliżu Aleksandrii. Kleopatra urodziła syna Cezara i próbowała zabezpieczyć jego roszczenia do tronu. Po śmierci Cezara sprzymierzyła się z Markiem Antoniuszem, którego zwycięstwa po raz ostatni przyniosły Egiptowi panowanie nad Bliskim Wschodem. Konflikt z Oktawianem, późniejszym cesarzem Augustem, zakończył się porażką Marka Antoniusza w 31 r. n.e. Wrócił do Kleopatry i oboje popełnili samobójstwo. Egipt stał się prowincją Rzymu.

> Dzieła sztuki egipskiej