Poszewka na poduszkę "Kompozycja II w czerwieni, błękicie i żółci"
Poszewka na poduszkę "Kompozycja II w czerwieni, błękicie i żółci"
Szybkie informacje
tkanina mieszana | gładki czarny tył | zapięcie na suwak | rozmiar 48 x 48 cm | poduszka wewnętrzna nie wchodzi w skład zestawu
Szczegółowy opis
Poszewka na poduszkę "Kompozycja II w czerwieni, błękicie i żółci"
Ekskluzywna gobelinowa poszewka na poduszkę z motywem Pieta Mondriana. Wyprodukowana na tradycyjnych krosnach tkackich. 50% bawełny, 42% poliestru, 4% poliakrylu i 4% poliamidu. Gładki tył. Zamek błyskawiczny. Rozmiar 48 x 48 cm. Poduszka wewnętrzna nie jest dołączona.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Hat alles sehr gut funktioniert und Produkt entspricht den Vorstellungen
O Piet Mondrian
1872-1944
Trudno sobie wyobrazić, że surowe geometryczne kompozycje Pieta Mondriana miały swoje źródło w malowniczych, filigranowych studiach pejzażowych. W wieku 20 lat, jako student Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie, czuł się bliski impresjonizmowi. W neutralnej Holandii przez długi czas pozostawał wolny od zawirowań pierwszej wojny światowej i mógł podążać za swoją inspiracją oraz studiami teozoficznymi. W jego obrazach pojawiły się pierwsze elementy fowizmu i neoimpresjonizmu.
W Paryżu, który po raz pierwszy odwiedził w 1912 roku, brał udział w kilku „Salons des Indépendants”, gdzie wpłynął na niego kubizm Georgesa Braque'a i Pabla Picassa. Mondrian redukował drzewo do poziomych i pionowych linii, aż czarne, ortogonalne belki podzieliły powierzchnię obrazu, a przestrzenie między nimi wypełnił bielą i podstawowymi kolorami.
Dzięki swojej dogłębnej wiedzy na temat abstrakcji, w 1917 roku współzałożył grupę malarzy, projektantów i architektów „De Stijl” - holenderski odpowiednik niemieckiego „Bauhausu”. W jego obrazach wszystko miało być w równowadze, efekt głębi miał zniknąć, aby pozostała „czysta rzeczywistość”.
Wizjonerski styl Mondriana pozostawił wyraźne ślady w sztuce, projektowaniu i architekturze, również w Nowym Jorku, gdzie artysta ostatecznie wyemigrował w 1940 roku.
