Torba na ramię "Kompozycja z czerwonym, żółtym, niebieskim i czarnym"
Torba na ramię "Kompozycja z czerwonym, żółtym, niebieskim i czarnym"
Szybkie informacje
100% poliester z recyklingu | rozmiar 50 x 42 cm (wys./szer.) | długość uchwytu 27 cm | zawiera dodatkową kieszeń | wodoodporny | maks. obciążenie 20 kg | pranie ręczne
Szczegółowy opis
Torba na ramię "Kompozycja z czerwonym, żółtym, niebieskim i czarnym"
Zanurz się w esencji radykalnej abstrakcji z "Kompozycją z czerwienią, żółcią, błękitem i czernią" Pieta Mondriana.
Torba wykonana w 100% z poliestru pochodzącego z recyklingu. Rozmiar 50 x 42 cm (wys./szer.). Długość rączki 27 cm. W zestawie dodatkowa saszetka na suwak (12 x 12 cm). Wodoodporna. Wytrzymuje obciążenie do 20 kg. Zalecane pranie ręczne. © Kunstmuseum The Hague.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Piet Mondrian
1872-1944
Trudno sobie wyobrazić, że surowe geometryczne kompozycje Pieta Mondriana miały swoje źródło w malowniczych, filigranowych studiach pejzażowych. W wieku 20 lat, jako student Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie, czuł się bliski impresjonizmowi. W neutralnej Holandii przez długi czas pozostawał wolny od zawirowań pierwszej wojny światowej i mógł podążać za swoją inspiracją oraz studiami teozoficznymi. W jego obrazach pojawiły się pierwsze elementy fowizmu i neoimpresjonizmu.
W Paryżu, który po raz pierwszy odwiedził w 1912 roku, brał udział w kilku „Salons des Indépendants”, gdzie wpłynął na niego kubizm Georgesa Braque'a i Pabla Picassa. Mondrian redukował drzewo do poziomych i pionowych linii, aż czarne, ortogonalne belki podzieliły powierzchnię obrazu, a przestrzenie między nimi wypełnił bielą i podstawowymi kolorami.
Dzięki swojej dogłębnej wiedzy na temat abstrakcji, w 1917 roku współzałożył grupę malarzy, projektantów i architektów „De Stijl” - holenderski odpowiednik niemieckiego „Bauhausu”. W jego obrazach wszystko miało być w równowadze, efekt głębi miał zniknąć, aby pozostała „czysta rzeczywistość”.
Wizjonerski styl Mondriana pozostawił wyraźne ślady w sztuce, projektowaniu i architekturze, również w Nowym Jorku, gdzie artysta ostatecznie wyemigrował w 1940 roku.
Zbiorcze określenie malarzy i rzeźbiarzy XX wieku, takich jak Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró, Marc Chagall i innych, których dzieła są obecnie uważane za ikony naszych czasów.