Zegar ścienny "Kompozycja w czerwieni, błękicie, żółci i czerni"
Zegar ścienny "Kompozycja w czerwieni, błękicie, żółci i czerni"
Szybkie informacje
szkło | mechanizm kwarcowy | rozmiar 30 x 30 x 2 cm (wys./szer./gł.) | dostarczany bez baterii
Szczegółowy opis
Zegar ścienny "Kompozycja w czerwieni, błękicie, żółci i czerni"
Ten zegar ścienny, będący reinterpretacją klasyki, został zaprojektowany z myślą o nowoczesnych przestrzeniach mieszkalnych. Wykonany ze szkła, z cichym mechanizmem kwarcowym. Baterie AA nie są dołączone. Wymiary 30 x 30 x 2 cm (wys./szer./gł.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Lieferung kam pünktlich und gut verpackt.
Das Produkt wurde schnell geliefert, die Verpackung war solide und sorgfältig ausgeführt. Das Produkt wirkt sehr anziehend und farblich anspruchsvoll. Die technische Ausführung (bes. die Lackierung) vom Produkt ist sehr perfekt gelungen.
Komposition in Rot ... und nicht in weiß. Naja. Nichtsdestotrotz: Eine Klasse-Uhr und handwerklich sauber gemacht.
Das bestellte Produkt ist schnell geliefert worden.
Ein hervorragendes Kunstobjekt, das aus meiner gesamten Uhrensammlung heraussticht! Großartig!
Sehr schnelle Erledigung des Auftrages, das Produkt entspricht umfänglich meinen Erwartungen.
Sieht sehr gut aus, alles wie beschrieben
Vielen Dank für das "Schmuckstück". Ich bin mit der Abwicklung vollumfänglich zufrieden. Auch der Zustellungswunsch wurde berücksichtigt.
O Piet Mondrian
1872-1944
Trudno sobie wyobrazić, że surowe geometryczne kompozycje Pieta Mondriana miały swoje źródło w malowniczych, filigranowych studiach pejzażowych. W wieku 20 lat, jako student Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie, czuł się bliski impresjonizmowi. W neutralnej Holandii przez długi czas pozostawał wolny od zawirowań pierwszej wojny światowej i mógł podążać za swoją inspiracją oraz studiami teozoficznymi. W jego obrazach pojawiły się pierwsze elementy fowizmu i neoimpresjonizmu.
W Paryżu, który po raz pierwszy odwiedził w 1912 roku, brał udział w kilku „Salons des Indépendants”, gdzie wpłynął na niego kubizm Georgesa Braque'a i Pabla Picassa. Mondrian redukował drzewo do poziomych i pionowych linii, aż czarne, ortogonalne belki podzieliły powierzchnię obrazu, a przestrzenie między nimi wypełnił bielą i podstawowymi kolorami.
Dzięki swojej dogłębnej wiedzy na temat abstrakcji, w 1917 roku współzałożył grupę malarzy, projektantów i architektów „De Stijl” - holenderski odpowiednik niemieckiego „Bauhausu”. W jego obrazach wszystko miało być w równowadze, efekt głębi miał zniknąć, aby pozostała „czysta rzeczywistość”.
Wizjonerski styl Mondriana pozostawił wyraźne ślady w sztuce, projektowaniu i architekturze, również w Nowym Jorku, gdzie artysta ostatecznie wyemigrował w 1940 roku.
Zbiorcze określenie malarzy i rzeźbiarzy XX wieku, takich jak Pablo Picasso, Salvador Dalí, Joan Miró, Marc Chagall i innych, których dzieła są obecnie uważane za ikony naszych czasów.