Obraz "Duży obraz nr 6" (1965), oprawiony w ramę
Obraz "Duży obraz nr 6" (1965), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
limitowany, 500 egzemplarzy | sitodruk na papierze czerpanym | oprawiony | przeszklony | rozmiar 77 x 107 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Duży obraz nr 6" (1965), oprawiony w ramę
Oryginał: Olej i magna na płótnie, 233 x 328 cm, Kolekcja Kunstsammlung Nordrhein-Westfalen.
Wysokiej jakości sitodruk na papierze czerpanym. Limitowana edycja 500 egzemplarzy. Rozmiar motywu 59,5 x 84 cm (wys./szer.). Rozmiar arkusza 70 x 100 cm (wys./szer.). Oprawiony w ramę z litego drewna w kolorze srebrnym, przeszklony. Rozmiar 77 x 107 cm (wys./szer.). © VG Bild-Kunst, Bonn, 2000.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Roy Lichtenstein
1923–1997
Amerykanin Roy Lichtenstein odcisnął swoje piętno na pop-artcie tak samo jak Andy Warhol. Jego prace są wystawiane we wszystkich najważniejszych metropoliach sztuki na świecie.
Charakterystyczną cechą jego twórczości są kropki, które nakłada w połączeniu z plamami koloru. Technika ta została pierwotnie opracowana dla druku przemysłowego w celu oszczędzania farby i obniżenia kosztów. W przeciwieństwie do Warhola, który drukuje swoje dzieła, Lichtenstein maluje te kropki ręcznie. Być może najsłynniejszy przedstawiciel pop-artu był w rzeczywistości malarzem klasycznym.
Lichtenstein urodził się w Nowym Jorku 27 października 1923 roku. Jako syn pośrednika w obrocie nieruchomościami już od najmłodszych lat wiedział, że chce zostać artystą. Zaczął więc malować jeszcze jako nastolatek. Jego wzorami do naśladowania byli nikt inny jak Pablo Picasso, Claude Monet i Piet Mondrian.
Lichtenstein odkrył świat komiksów na początku lat 60., po tym jak początkowo przyjął styl amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Jako artysta pop-artu podkreślał stereotypowy charakter motywu, który – pomimo sugestywnych tytułów – nie budził w widzu żadnych emocji. W połowie i pod koniec lat 50. pop-art zastąpił ruch sztuki abstrakcyjnej. Wykorzystywał on kiczowate lub banalne obrazy kultury codziennej jako reakcję na sztukę poprzednich dekad, która odrzucała wszystko, co przedstawiające.
Lichtenstein studiował w Art Students League of New York oraz na Uniwersytecie Stanowym w Ohio. Wkrótce odnalazł swój charakterystyczny styl: surowe siatki i wycinanki zaczerpnięte z banalnego świata konsumpcjonizmu, komiksów i reklamy. W swoich obrazach dążył do ukazania mechanizmów działania tego świata. Powiększenie i uproszczenie znanych przedmiotów miało na celu pobudzenie nowego sposobu postrzegania.
Inspiracją były dla niego nie tylko komiksy z scenami miłosnymi, wojennymi i opowieściami science fiction, ale także znane dzieła sztuki, takie jak „Katedra w Rouen” Claude’a Moneta, portrety kobiet Pabla Picassa czy abstrakcyjne obrazy Pieta Mondriana. W swojej późnej twórczości intensywnie zajmował się kulturą japońską.
Malarz i grafik, który zmarł 29 września 1997 roku, eksperymentował również z rzeźbą, wykorzystując głównie mosiądz, szkło i marmur.
Niemiecki magazyn „FOCUS” ogłosił go królem pop-artu z okazji dużej wystawy w monachijskiej Kunsthalle. Roy Lichtenstein, artysta pop-artu od samego początku, jest jednym z najbardziej rozchwytywanych artystów na świecie. Jego wystawy – np. w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku – przyciągają rekordową liczbę zwiedzających.
Termin określający obrazy i rzeźby oderwane od przedstawień realistycznych, które od około 1910 roku rozprzestrzeniły się w całym zachodnim świecie i częściach świata wschodniego w coraz to nowych odmianach stylistycznych. Za twórcę sztuki abstrakcyjnej uważa się rosyjskiego malarza Wassily Kandinsky'ego, urodzonego w 1866 roku. Inni ważni przedstawiciele sztuki abstrakcyjnej to K.S. Malewitsch, Piet Mondrian i inni.
Dzieła sztuki abstrakcyjnej
> Obrazy abstrakcyjne
> Rzeźby abstrakcyjne
Dziedzina sztuk graficznych obejmująca przedstawienia artystyczne, które są reprodukowane za pomocą różnych technik drukarskich.
Techniki drukarskie obejmują między innymi drzeworyt, miedzioryt, akwafortę, litografię, serigrafię.
Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku pewien ruch zawładnął sceną kulturalną. Młodzi artyści z USA i Wielkiej Brytanii niezależnie zerwali ze wszystkimi tradycjami twórczości artystycznej, dając początek nowemu ruchowi artystycznemu w sztuce nowoczesnej.
W Stanach Zjednoczonych Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Tom Wesselmann i James Rosenquist szukali swoich tematów w świecie reklamy i komiksów, w kulturze gwiazd i anonimowej kulturze miejskiej. Dzięki jaskrawym kolorom, nadmiernemu wymiarowaniu i manipulowaniu perspektywą głębi stworzyli nowe prowokacyjne prace. Richard Hamilton i Eduardo Paolozzi stali się pionierami pop-artu w Anglii dzięki słynnej wystawie "This is Tomorrow" w londyńskiej Whitechapel Art Gallery. W latach 60. w ich ślady poszli David Hockney, Allan Jones, Peter Phillips i Derek Boshier.