Zdjęcie "Brushstroke (Mailer)" (1965)

Lichtenstein urodził się w Nowym Jorku 27 października 1923 roku. Jako syn pośrednika w obrocie nieruchomościami już od najmłodszych lat wiedział, że chce zostać artystą. Zaczął więc malować jeszcze jako nastolatek. Jego wzorami do naśladowania byli nikt inny jak Pablo Picasso, Claude Monet i Piet Mondrian.
Lichtenstein odkrył świat komiksów na początku lat 60., po tym jak początkowo przyjął styl amerykańskiego ekspresjonizmu abstrakcyjnego. Jako artysta pop-artu podkreślał stereotypowy charakter motywu, który – pomimo sugestywnych tytułów – nie budził w widzu żadnych emocji. W połowie i pod koniec lat 50. pop-art zastąpił ruch sztuki abstrakcyjnej. Wykorzystywał on kiczowate lub banalne obrazy kultury codziennej jako reakcję na sztukę poprzednich dekad, która odrzucała wszystko, co przedstawiające.
Lichtenstein studiował w Art Students League of New York oraz na Uniwersytecie Stanowym w Ohio. Wkrótce odnalazł swój charakterystyczny styl: surowe siatki i wycinanki zaczerpnięte z banalnego świata konsumpcjonizmu, komiksów i reklamy. W swoich obrazach dążył do ukazania mechanizmów działania tego świata. Powiększenie i uproszczenie znanych przedmiotów miało na celu pobudzenie nowego sposobu postrzegania.
Inspiracją były dla niego nie tylko komiksy z scenami miłosnymi, wojennymi i opowieściami science fiction, ale także znane dzieła sztuki, takie jak „Katedra w Rouen” Claude’a Moneta, portrety kobiet Pabla Picassa czy abstrakcyjne obrazy Pieta Mondriana. W swojej późnej twórczości intensywnie zajmował się kulturą japońską.
Malarz i grafik, który zmarł 29 września 1997 roku, eksperymentował również z rzeźbą, wykorzystując głównie mosiądz, szkło i marmur.

Niemiecki magazyn „FOCUS” ogłosił go królem pop-artu z okazji dużej wystawy w monachijskiej Kunsthalle. Roy Lichtenstein, artysta pop-artu od samego początku, jest jednym z najbardziej rozchwytywanych artystów na świecie. Jego wystawy – np. w Muzeum Guggenheima w Nowym Jorku – przyciągają rekordową liczbę zwiedzających.