Szybkie informacje
sztuczny marmur | rozmiar 20 x 12 x 6 cm (wys./szer./gł.)
Szczegółowy opis
Rzeźba "Sokrates", sztuczny marmur
"Wiem, że nic nie wiem".
To powiedzenie powinno stać się esencją nauczania człowieka, którego wyrocznia delficka ogłosiła najmądrzejszym w swoich czasach. W Delfach bóg Apollo zabił smoka Pytona. Duch ten obezwładnił duchy świata ożywionego i nieożywionego. W ten sposób Grecy wznieśli świątynię rozumu.
Sokrates, syn akuszerki i rzeźbiarza w kamieniu, urodził się w tym już oświeconym wieku. Nie wiadomo, czy Sokrates poszedł w ślady ojca, ale miał pieniądze na sprzęt i broń, aby wziąć udział jako hoplita w trzech kampaniach, podczas których udowodnił, że jest silny w niedostatku, roztropny i odważny, na przykład, gdy wyciągnął swojego rannego przyjaciela Alcibiadesa wraz z bronią ze środka bitwy.
Dzięki jego uczniom, przede wszystkim Platonowi, wiemy, że Sokrates, który nie zapisał żadnej spuścizny, spędził dużą część swojego życia na agorze, centrum życia Ateńczyków, aby prowadzić odkrywcze rozmowy ze swoimi współobywatelami. Czy to z rzemieślnikiem, kupcem, politykiem, sędzią czy mądrym sofistą, chciał odkryć, co jest właściwe w ich myślach i działaniach.
Sokrates był przekonany, że zdolność rozpoznawania dobra jest nieodłączną cechą każdego człowieka jako boskie światło lub dar - jak bóg. Nawiasem mówiąc, w biblijnej historii stworzenia ta sama podstawowa idea, w tym przypadku pozytywna, została wbudowana w tragiczny Upadek.
Sokrates opracował formę dialogu pytającego, w wyniku którego rozmówcy często musieli obalać swoją rzekomą wiedzę. Tę technikę zadawania pytań Sokrates nazywał położnictwem intelektualnym. Dzięki tym przenikliwym dialogom zyskał przyjaciół, takich jak ci, którzy później założyli szkoły filozoficzne w jego duchu. Ale zyskał też wrogów, którym stanął na drodze do próżności i kariery.
Dla Sokratesa niewiedza lub udawanie wiedzy było tak samo naganne jak złośliwe oszustwo: "Człowiek zachowuje się źle, gdy nie zna dobra!". Jakże pasuje to do naszych czasów! Podążając za delfickim powiedzeniem "Poznaj samego siebie!", nie przestawał poszukiwać podstawowych wartości, takich jak cnota, sprawiedliwość czy odwaga, w swojej miłości do mądrości, filozofii, etycznych podstaw właściwego myślenia i działania.
Jego przeciwnicy oskarżali go. Za "deprawowanie młodzieży" i "brak szacunku dla greckich bogów" został skazany na śmierć przez władze wciąż dojrzewającej demokracji. W swojej mowie obrończej powiedział, że za swoją pracę powinien raczej otrzymać dożywotni honorowy wyrok, jak zwycięzcy olimpijscy. Niemniej jednak zaakceptował pomyłkę sądową, zgodnie ze swoimi standardami moralnymi, ponieważ "lepiej jest cierpieć niesprawiedliwość niż czynić niesprawiedliwość".
Dzięki swojemu suwerennemu sposobowi zaakceptowania śmierci stał się nieśmiertelny. "Nie zapomnij poświęcić koguta Asklepiosowi!" to jego ostatnie słowa po wypiciu kielicha cykuty.
Gdzie jest Sokrates naszych czasów? W każdym z nas! Pozwólmy temu szczerze mądremu człowiekowi czuwać nad naszymi decyzjami.
Sokrates (469-399 p.n.e.): Polimer. Sztuczny marmur. Wymiary 20 x 12 x 6 cm (wys./szer./gł.). Dokładny portret filozofa jako niedokończone dzieło po figurze z IV wieku p.n.e. w British Museum.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Kultura minojska, kultura mykeńska
Sztuka kreteńska jest również nazywana sztuką minojską, nazwaną na cześć legendarnego króla Minosa.
Sztuka kreteńsko-minojska to sztuka Krety od około 2900 do 1600 r. p.n.e., sztuka mykeńska z Krety i kontynentu greckiego od około 1600 do 1100 r. p.n.e., kontynuowana na Krecie do 1200 r. p.n.e.
W grobach szybowych w Mykenach, które osiągnęły swój szczyt w XIV i XIII wieku p.n.e., niemiecki archeolog Heinrich Schliemann odkrył znaczące dowody tej kultury. Jednym z zachowanych zabytków jest Lwia Brama z XIII wieku p.n.e.
Wspaniale zdobione wazy to dzieła sztuki ceramicznej, które najlepiej przetrwały zawirowania tysiącleci. Słynna Wężowa Bogini (ok. 1500 r. p.n.e.) to fajansowa statuetka, która została odzyskana z ruin Świątyni Repozytorium w pałacu Knossos. Naczynia z brązu z tamtych czasów były używane głównie w gospodarstwie domowym. Sztylety, miecze i zbroje były również wykonane z brązu.
Biżuteria kreteńsko-mykeńskich kobiet była wykonana ze złota, kryształu górskiego, lapis lazuli, kości słoniowej, fajansu i szkła.
Kultura geometryczna
Jako kontynuacja sztuki późnych Myken, sztuka geometryczna rozwinęła się na kontynencie greckim pod koniec XI wieku p.n.e. Zastępując naturalistyczne formy kreto-mykeńskie, sztuka geometryczna wprowadziła matematycznie uporządkowany styl. Kolejną nowością było użycie linijki i kompasu. Biżuteria z tego okresu również opiera się na ścisłych zasadach geometrycznych.
Kultura archaiczna
Architektura świątynna w VIII i VII wieku p.n.e. znacznie się rozwinęła. Początkowo do budowy używano cegły mułowej i drewna, później formy zostały przeniesione do kamienia. W rzeźbie rozwinął się monumentalny styl. Używano materiałów takich jak marmur, brąz, glina i wapień. Naga postać młodego mężczyzny była używana do przedstawiania bogów, bohaterów i zwycięskich sportowców. Jednak bogowie lub inne postacie konsekracyjne były przedstawiane w ubraniach.
Oprócz rzeźb wolnostojących rozwinęła się sztuka reliefowa, która była preferowana do dekoracji świątyń.
Statuetki wykonane z gliny i brązu pojawiły się po raz pierwszy w VI wieku p.n.e., przedstawiając ludzi, zwierzęta i mistyczne istoty, wszystkie wysokiej jakości.
Kultura klasyczna (V i IV wiek p.n.e.)
Początek greckiej sztuki klasycznej zbiega się z czasami wielkiego męża stanu Peryklesa. Dzięki jego demokratycznej polityce Ateny stały się centrum życia kulturalnego i twórczości artystycznej w starożytnej Grecji.
Klasyczna architektura dopracowała kształty i proporcje do perfekcji. W tym czasie zbudowano Świątynię Zeusa w Olimpii, Partenon na Akropolu w Atenach i inne ważne budynki świątynne.
W rzeźbie rozpoczął się czas stylu Severe. Sztywne formy wcześniejszego okresu były przestarzałe, ludzkie ciało było badane anatomicznie. Do najważniejszych dzieł stylu Severe należą Charioteer of Delphi i Artemision Bronze, który został wyłowiony z morza przez rybaków.
Wysoki okres klasyczny przyniósł dalszy postęp. Rzeźbiarze tacy jak Myron, Phidias i Polykleitos stworzyli rzeźby, które mają wpływ na sztukę posągową do dnia dzisiejszego (np. „Discobolus”, „Athena-Marsyas Group” i „Riace Bronzes”, itp.)
W IV wieku dominowała romantyczna koncepcja. Praxiteles i Lysippos zdeterminowali ówczesną sztukę. Rzeźby takie jak „Hermes i niemowlę Dionizos”, „Nalewający Satyr”, a zwłaszcza „Afrodyta z Knidos” są wspaniałymi przykładami artystycznej koncepcji klasycznej Grecji.
Sztuka hellenistyczna
Wraz z podbojami Aleksandra Wielkiego sztuka grecka zdominowała basen Morza Śródziemnego i Orient. W architekturze świątynnej dominował styl joński i koryncki.
Okres rzeźby hellenistycznej został zapoczątkowany przez Lysipposa. Kompleksy świątynne, takie jak te w Pergamonie, były bogato zdobione posągami. Na początku II wieku p.n.e. powstało „Skrzydlate Zwycięstwo z Samotraki”, a pod koniec wieku „Wenus z Milo”. Okres rzeźby hellenistycznej osiągnął swój ostateczny szczyt wraz z „Grupą Laokoona”. Malarstwo tego czasu zostało określone przez Apellesa. Malarze hellenistyczni przedstawiali tematy takie jak wydarzenia historyczne, portrety i obrazy rodzajowe.
Proszek marmurowy jest związany polimerem. Sztuczny marmur charakteryzuje się delikatną białą powierzchnią, która wygląda bardzo podobnie do naturalnego marmuru.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.