Obraz "Narodziny Wenus" (1484/86), oprawiony w ramę
Obraz "Narodziny Wenus" (1484/86), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 499 kopii | numerowana | certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 60 x 90 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Narodziny Wenus" (1484/86), oprawiony w ramę
Narodziny Wenus to pierwsze naturalnej wielkości przedstawienie pogańskiej bogini jego czasów. Botticelli pojmuje je jako alegorię wiosny, która dociera do włoskich wybrzeży w postaci Wenus. Zachodni wiatr Zefir, obejmowany przez dającą kwiaty nimfę Chloris, wpędza ją w ramiona odpowiedniej Hory (bogini pór roku), która wręcza jej niezwykle ozdobną szatę.
Oryginał: 1484/86, tempera na płótnie, 172,5 x 278,5 cm, Galleria degli Uffizi we Florencji.
Wspaniała reprodukcja w druku Fine Art Giclée na płótnie artysty, zamontowana na blejtramie. Limitowana edycja 499 egzemplarzy, numerowana na odwrocie i z certyfikatem. Oprawiony w ręcznie wykonaną, złotą ramę z litego drewna. Rozmiar 60 x 90 cm (wys./szer.). Wyłącznie w ars mundi.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: oprawione
Sehr detailreich und hochwertig ausgeführte Reproduktion des Renaissancegemäldes von Botticelli. Ich überlege gerade ob ich mir das kongeniale Gegenstück "La Primavera" ebenfalls beschaffe.
Wariant ramy: oprawione
O Sandro Botticelli
1445-1510
Urodzony w 1445 roku jako syn garbarza, Alessandro de Mariano Filipepi, znany jako Botticelli, już w młodym wieku stał się jednym z najbardziej rozchwytywanych artystów rodu Medici. Pseudonim „Botticello” oznacza „małą beczkę”. Stał się jednym z najwybitniejszych przedstawicieli wczesnego renesansu.
Jako portrecista przedstawiał najsłynniejszych florenckich arystokratów, pozostawiając trwały ślad w wizerunku epoki Lorenza Wspaniałego. Jako malarz tematów religijnych pozostawił po sobie bogatą twórczość. Przede wszystkim jednak był pionierem w wprowadzaniu elementów alegorycznych do sztuki oraz w tworzeniu nowej formy przedstawiania portretów kobiecych, z których najsłynniejszy – „Idealizowany portret damy” – od wieków budzi wiele spekulacji. Jednak niektóre postacie kobiece w twórczości Sandro Botticellego były inspirowane tą samą prawdziwą modelką: Simonettą Vespucci, uosobieniem piękna swoich czasów. Aluzje te są nie do pomylenia w „Idealizowanym portrecie damy”, ale niektórzy uważają również, że rozpoznają jej rysy w obrazie „Narodziny Wenus”.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.
(Odrodzenie). Termin używany do opisania sztuki od około 1350 roku do XVI wieku.
Począwszy od Florencji, pod koniec XIV wieku rozwinął się sposób myślenia, który z perspektywy czasu został sklasyfikowany jako odrodzenie klasycznych ideałów starożytnej Grecji i Rzymu. W XV i XVI wieku renesans rozprzestrzenił się najpierw we Włoszech, a następnie w całej Europie Zachodniej, wpływając na całą twórczość artystyczną. Genialni artyści, tacy jak Donatello, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Dürer, Holbein, Cranach i Fouquet stworzyli swoje nieśmiertelne dzieła, kierując się humanistycznymi założeniami i umieszczając człowieka w centrum całego myślenia.
W literaturze renesans osiągnął swój szczyt dzięki dramatycznym dziełom William Shakespeare.
Pod koniec XVI wieku renesans musiał ustąpić miejsca bogactwu baroku, zanim jego idee odrodziły się w klasycyzmie XVIII wieku.