Rzeźba "Człowiek z oponą - Noli me tangere!", brąz
Rzeźba "Człowiek z oponą - Noli me tangere!", brąz
Szybkie informacje
limitowany, 199 egzemplarzy | numerowany | sygnowany | brąz | rozmiar 15,5 x 14 x 24,5 cm
Szczegółowy opis
Rzeźba "Człowiek z oponą - Noli me tangere!", brąz
Tutaj opona, symbol mobilności, wydaje się raczej opisywać dystans, jaki człowiek chce zachować od swojego otoczenia.
Podpisane i numerowane. Limitowana światowa edycja 498 egzemplarzy. Wymiary 15,5 x 14 x 24,5 cm. Edycja z brązu, odlewana ręcznie metodą traconego wosku. Limitowana edycja 199 egzemplarzy.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Danke! Hat alles gut geklappt: von der Bestellung bis zur Lieferung.Ganz abgesehen von der Skuptur. Gefällt uns ebenso gut.
O Siegfried Neuenhausen
Rzeźbiarz, malarz i grafik Siegfried Neuenhausen (ur. w 1931 r.) studiował filozofię i malarstwo. Oprócz wystaw był profesorem wizytującym m.in. w USA i Indonezji. Od lat 70. angażuje się w projekty społeczne. Neuenhausen został odznaczony Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec I klasy.
W swoich rzeźbach Siegfried Neuenhausen wyraża swoją własną formę krytyki społecznej – jednak nigdy w sposób nadmiernie pouczający, lecz raczej z subtelną ironią. Pozostawia widzowi przestrzeń na interpretację i własną projekcję.
Rzeźby o niewielkich rozmiarach mogą stać się częścią życia ich właściciela. Pasują do każdej wnęki i są cichymi przedmiotami kontemplacji, doznania dotykowego i rozmowy. Cechą charakterystyczną „miniaturowych kadrów” Neuenhausena jest to, że nie są one jednowymiarowe. Nie narzucają one widzowi „sposobu postrzegania rzeczy”, lecz pozostają otwarte na własne interpretacje i projekcje. Rodzi to pytanie, kogo chronią granice otaczające jego rzeźby – środowisko przed człowiekiem, czy człowieka przed środowiskiem.
Artysta tworzy sytuacje z humorem, który czerpie z wnikliwej obserwacji ludzi i ich zachowań w życiu codziennym. Jego klasyczny „człowiek” zawsze nosi płaszcz i kapelusz.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.