Obraz "Klasa" (1995)

Wraz z Gerhardem Richterem ogłosił „realizm kapitalistyczny” podczas studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie w 1963 roku. Opracowali oni specyficznie niemiecką wersję amerykańskiego pop-artu, za pomocą której wyśmiewali przestarzałość lat rządów Adenauera.

W przeciwieństwie do swoich amerykańskich kolegów nie wykorzystywał pudełek po mydle „Brillo”. Zamiast tego Polke czerpał motywy z niemieckiego czasopisma „Bäckerblume” (ang.: „kwiat piekarza”), a zamiast stosować techniki sitodruku, malował swoje obrazy siatkowe ręcznie, kropka po kropce. Od samego początku ważną rolę odgrywały dla niego nawiązania stylistyczne i motywiczne. Wykorzystywał obrazy z mediów, ilustracje i komiksy.

Z humorem i ironią Sigmar Polke komentował w swoich pracach burżuazyjne i polityczne pozory społeczeństwa dobrobytu. Były niemiecki minister stanu i pełnomocnik rządu federalnego ds. kultury Bernd Neumann złożył hołd Sigmarowi Polke: „Był krytycznym, ironicznym i samokrytycznym obserwatorem powojennej historii oraz jej artystycznym komentatorem”.