Obraz "Spargeld" (2002)
Obraz "Spargeld" (2002)
Szybkie informacje
limitowany, łącznie 85 egzemplarzy | numerowany | sygnowany | kolorowa litografia offsetowa i kolorowa serigrafia | nieoprawiony | rozmiar 70 x 50 cm
Szczegółowy opis
Obraz "Spargeld" (2002)
Oryginalna kolorowa litografia offsetowa i kolorowa serigrafia, 2002. Nakład: 70 egzemplarzy oznaczonych cyframi arabskimi + 15 egzemplarzy numerowanych cyframi rzymskimi na tekturze, sygnowanych ręcznie. Bez oprawy. Rozmiar motywu/arkusza 70 x 50 cm.
Obraz opatrzony niemieckim napisem: "Sofort Bargeld" (angielski: Natychmiastowa gotówka).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Sigmar Polke
1941–2010
Sigmar Polke, urodzony w Oels na Śląsku, uważany jest za jednego z najważniejszych współczesnych malarzy. Jego twórczość doceniono na międzynarodowych wystawach i retrospektywach w San Francisco, Nowym Jorku, Bonn i Berlinie, a także przyznano mu ważne nagrody, takie jak Złoty Lew na 42. Biennale w Wenecji.
Wraz z Gerhardem Richterem ogłosił „realizm kapitalistyczny” podczas studiów w Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie w 1963 roku. Opracowali oni specyficznie niemiecką wersję amerykańskiego pop-artu, za pomocą której wyśmiewali przestarzałość lat rządów Adenauera.
W przeciwieństwie do swoich amerykańskich kolegów nie wykorzystywał pudełek po mydle „Brillo”. Zamiast tego Polke czerpał motywy z niemieckiego czasopisma „Bäckerblume” (ang.: „kwiat piekarza”), a zamiast stosować techniki sitodruku, malował swoje obrazy siatkowe ręcznie, kropka po kropce. Od samego początku ważną rolę odgrywały dla niego nawiązania stylistyczne i motywiczne. Wykorzystywał obrazy z mediów, ilustracje i komiksy.
Z humorem i ironią Sigmar Polke komentował w swoich pracach burżuazyjne i polityczne pozory społeczeństwa dobrobytu. Były niemiecki minister stanu i pełnomocnik rządu federalnego ds. kultury Bernd Neumann złożył hołd Sigmarowi Polke: „Był krytycznym, ironicznym i samokrytycznym obserwatorem powojennej historii oraz jej artystycznym komentatorem”.
Dziedzina sztuk graficznych obejmująca przedstawienia artystyczne, które są reprodukowane za pomocą różnych technik drukarskich.
Techniki drukarskie obejmują między innymi drzeworyt, miedzioryt, akwafortę, litografię, serigrafię.
Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku pewien ruch zawładnął sceną kulturalną. Młodzi artyści z USA i Wielkiej Brytanii niezależnie zerwali ze wszystkimi tradycjami twórczości artystycznej, dając początek nowemu ruchowi artystycznemu w sztuce nowoczesnej.
W Stanach Zjednoczonych Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Tom Wesselmann i James Rosenquist szukali swoich tematów w świecie reklamy i komiksów, w kulturze gwiazd i anonimowej kulturze miejskiej. Dzięki jaskrawym kolorom, nadmiernemu wymiarowaniu i manipulowaniu perspektywą głębi stworzyli nowe prowokacyjne prace. Richard Hamilton i Eduardo Paolozzi stali się pionierami pop-artu w Anglii dzięki słynnej wystawie "This is Tomorrow" w londyńskiej Whitechapel Art Gallery. W latach 60. w ich ślady poszli David Hockney, Allan Jones, Peter Phillips i Derek Boshier.