Zdjęcie "Duża blondynka z sypialni" (1997)

Tematyka twórczości Wesselmanna dotyczy kluczowego obszaru współczesnego społeczeństwa: świata kultu seksu i sławy, uderzająco przedstawianego w reklamach i mediach wizualnych. Jego prace w kreatywny sposób wykorzystują metody stosowane w reklamie i magazynach ilustrowanych, zwracając na nie uwagę.

Zyskał sławę w 1961 roku dzięki aktowi kobiecemu „Great American Nude”, którego tytuł stał się ogólnym określeniem serii, która wywołała przerażenie wśród krytyków sztuki i koneserów. W przeciwieństwie do innych artystów tego nurtu, którzy traktują towary konsumpcyjne ironicznie i krytycznie, dla Wesselmanna najważniejszy jest aspekt estetyczny. Swoje modelki nago inscenizuje w wyszukanych wnętrzach, na tle zebranych zasłon i mis z soczystymi owocami. Uderzająco erotyczne motywy Wesselmanna są jeszcze bardziej prowokacyjne ze względu na często bez twarzy modelki, których cechy seksualne podkreślają na przykład ślady opalenizny.

W swoich pierwszych aktach modelką Wesselmanna była jego przyszła żona, Claire. Jednak od początku lat 80. rolę tę pełniła Monica Serra, którą poznał podczas wernisażu jednej ze swoich wystaw i która została również jego asystentką. Dzieła Wesselmanna z tego okresu można porównać do tradycji klasycznego malarstwa aktowego, od Tycjana przez Maneta po Matisse’a i Picassa, do których nawiązuje w niektórych swoich pracach.

Dzisiaj Tom Wesselmann zalicza się do klasyków sztuki współczesnej, a jego niezależny styl charakteryzuje się estetyką abstrakcyjnego ekspresjonizmu w ramach motywów wyrazistej tematyki pop-artowej.