Szybkie informacje
skóra | różne kieszenie | pasek na ramię maks. 130 cm | rozmiar 22 x 28 x 5 cm (wys./szer./gł.) | z zawieszką
Szczegółowy opis
Torba na ramię "Hommage à Mondrian"
Ta torba przypomina prace artysty Pieta Mondriana z geometrycznym wzorem i kolorami czerwonym, niebieskim i żółtym. Wykonana z miękkiej skóry bydlęcej z zamkiem błyskawicznym. Przestronna komora wewnętrzna z trzema małymi kieszeniami, z których jedna zapinana jest na zamek błyskawiczny. Stylowym detalem jest pasująca zawieszka w kształcie sześcianu. Pasek na ramię ok. 130 cm. Regulowana długość. Wymiary 22 x 28 x 5 cm (wys./szer./gł.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Sehr chice, gut aussehende Umhängetasche. Sie ist ein "Hingucker"!
Tolle Tasche, super schnell geliefert.
Sehr schnell geliefert
Alles gut. Gerne wieder.
Einwandfrei verpackt, flott versandt und gut angekommen, danke!
O Piet Mondrian
1872-1944
Trudno sobie wyobrazić, że surowe geometryczne kompozycje Pieta Mondriana miały swoje źródło w malowniczych, filigranowych studiach pejzażowych. W wieku 20 lat, jako student Akademii Sztuk Pięknych w Amsterdamie, czuł się bliski impresjonizmowi. W neutralnej Holandii przez długi czas pozostawał wolny od zawirowań pierwszej wojny światowej i mógł podążać za swoją inspiracją oraz studiami teozoficznymi. W jego obrazach pojawiły się pierwsze elementy fowizmu i neoimpresjonizmu.
W Paryżu, który po raz pierwszy odwiedził w 1912 roku, brał udział w kilku „Salons des Indépendants”, gdzie wpłynął na niego kubizm Georgesa Braque'a i Pabla Picassa. Mondrian redukował drzewo do poziomych i pionowych linii, aż czarne, ortogonalne belki podzieliły powierzchnię obrazu, a przestrzenie między nimi wypełnił bielą i podstawowymi kolorami.
Dzięki swojej dogłębnej wiedzy na temat abstrakcji, w 1917 roku współzałożył grupę malarzy, projektantów i architektów „De Stijl” - holenderski odpowiednik niemieckiego „Bauhausu”. W jego obrazach wszystko miało być w równowadze, efekt głębi miał zniknąć, aby pozostała „czysta rzeczywistość”.
Wizjonerski styl Mondriana pozostawił wyraźne ślady w sztuce, projektowaniu i architekturze, również w Nowym Jorku, gdzie artysta ostatecznie wyemigrował w 1940 roku.
