Rzeźba "Forme Uniche della Continuitae Nello Spazio" (1913), wersja z brązu
Rzeźba "Forme Uniche della Continuitae Nello Spazio" (1913), wersja z brązu
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | model rzeźby | brąz + diabaz | ręcznie wykonany | patynowany | polerowany | wysokość całkowita 32 cm | cokół 18,5 x 9 cm
Szczegółowy opis
Rzeźba "Forme Uniche della Continuitae Nello Spazio" (1913), wersja z brązu
Rzeźba "Forme Uniche della Continuitae Nello Spazio", co tłumaczy się jako "Unikalne formy ciągłości w przestrzeni", stała się kamieniem milowym sztuki nowoczesnej i jest jednym z głównych dzieł w kolekcji MoMA w Nowym Jorku. Nawet włoska 20-centówka zawiera rzeźbę Boccioniego. Rzeźba według oryginału z 1913 roku z Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Nowym Jorku. Wersja ze szlachetnego brązu, odlana ręcznie zgodnie z procesem utraconej formy. Delikatnie patynowana i polerowana. Całkowita wysokość 32 cm, na podstawie z diabazu. Wymiary cokołu 18,5 x 9 cm. Wyłącznie w ars mundi.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Umberto Boccioni
1882-1918
Umberto Boccioni (1882-1918), wraz z Tommaso Marinettim, jest uważany za głównego przedstawiciela włoskiego futuryzmu. W lutym 1910 roku stanął na czele opublikowania „Manifestu malarstwa futurystycznego”, wzywając artystów do zerwania z przestarzałymi i tradycyjnymi normami. Mieli poświęcić się nowej sztuce, która odpowiadałaby mechanizacji i futurystycznej przyszłości. Pośmiertnie prace Boccioniego zostały wystawione na documenta I-III.
Prace Boccioniego charakteryzują się dramatycznie napiętym podziałem powierzchni. Podążając za naukową zasadą światła, wierzył, że nie tylko poruszające się, ale także nieruchome ciało może stworzyć równie dynamiczny efekt - ponieważ w zasadzie wszystko podlega dynamice wszechświata.
Kamieniem milowym sztuki nowoczesnej stała się rzeźba „Forme Uniche della Continuitae Nello Spazio” („Unikalne formy ciągłości w przestrzeni”), która jest jednym z głównych dzieł w kolekcji MoMA w Nowym Jorku. Rzeźba Boccioniego jest również przedstawiona na dzisiejszej włoskiej 20-centówce.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.