Set "Naissances" (1963)

Victor Vasarely stworzył nowy nurt artystyczny zwany Op Art (sztuka optyczna). Charakteryzuje się on subtelnymi sugestiami przestrzennymi oraz grą formami geometrycznymi. W wyjątkowy sposób łączył wzory i kolory, tworząc potężne efekty wizualne, które nieustannie zadziwiały.

Vasarely zdobył wykształcenie artystyczne w budapeszteńskiej szkole artystycznej „Mühely” (dosł. „Warsztat”). Szkoła ta propagowała przede wszystkim idee Bauhausu. Dlatego też po przeprowadzce do Paryża w 1930 roku Vasarely początkowo pracował jako grafik, ponieważ podstawową ideą Bauhausu było włączenie sztuki w życie codzienne.

Opierając się na naukach mistrzów Bauhausu – Klee i Kandinsky’ego – Vasarely intensywnie zaangażował się w geometryczny język formy. Od 1947 roku rozwijał niezależną abstrakcję geometryczną, której wariacje prowadziły do powstania optycznych wzorów malarskich o efektach kinetycznych. Artysta układał geometryczne wzory w jasnych kolorach w taki sposób, aby w ludzkim oku powstawało wrażenie ruchu.

Wyrafinowany sposób, w jaki Vasarely sugerował przestrzeń, jego gra kwadratami, rombami, elipsami, trapezami i efektami pasków opierały się na idei postrzegania formy i koloru nie osobno, lecz jako jedność – „unités plastiques”. Odkrył, że spokojne kompozycje abstrakcyjne można przekształcić w żywe i opalizujące wzory poprzez wielokrotne powtarzanie poszczególnych elementów geometrycznych, obracając je lub odbijając lustrzanie o kilka stopni. Dzieła te charakteryzują się wysokim stopniem jednolitości oraz olśniewającym efektem optycznym.

Vasarely jest zatem uważany za jednego z założycieli i głównych przedstawicieli Op Artu. W tym momencie Vasarely porzucił już zawód grafika i utrzymywał się wyłącznie ze sztuki. Nastąpił regularny udział w wystawach documenta oraz w kilku wystawach muzealnych poświęconych w całości twórczości Vasarely’ego.

Dzisiaj Vasarely jest postrzegany jako artysta, którego twórczość wywarła znaczący wpływ na nasz sposób postrzegania świata. Jego projekty cieszą się ogromną popularnością i znajdują zastosowanie w najróżniejszych dziedzinach: od architektury po projektowanie tkanin. Jedno z jego najsłynniejszych dzieł nadal spotyka się niemal codziennie w życiu codziennym: logo w kształcie rombu zaprojektowane w 1972 roku dla firmy Renault.