Popiersie "Obniżona głowa kobiety" (1910), wersja w odlewie kamiennym
Popiersie "Obniżona głowa kobiety" (1910), wersja w odlewie kamiennym
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 980 egzemplarzy | numerowana | sygnatura | certyfikat | odlew kamienny | patynowana | redukcja | rozmiar 23 x 23 x 13 cm (wys./szer./gł.) | waga 2,9 kg
Szczegółowy opis
Popiersie "Obniżona głowa kobiety" (1910), wersja w odlewie kamiennym
Prace Auguste'a Rodina wywarły wpływ na wielu artystów, w tym Lehmbrucka. Jego motywem jest istota ludzka, często odchodząca od rzeczywistych proporcji ciała, aby osiągnąć silniejszą ekspresję obrazową. Podobnie jak Rodin, później skoncentrował się na poszczególnych częściach ciała. "Obniżona głowa kobiety" jest ostatecznie częścią jego "Wysokiej stojącej kobiety" z 1910 roku, którą zmodyfikował jako popiersie, ograniczając ją do głowy, szyi i ramion.
Rzeźba "Obniżona głowa kobiety":
Edycja w kamieniu odlewanym z terakoty patynowanej. Bezpośrednio uformowana z oryginału i zmniejszona w rozmiarze (redukcja). Limitowana edycja 980 egzemplarzy, indywidualnie numerowanych i z podpisem zaczerpniętym z oryginału. ars mundi Exclusive Edition, opublikowana we współpracy z Kunsthalle Bremen. Z numerowanym certyfikatem autentyczności i ograniczeniem. Wymiary 23 x 23 x 13 cm (wys./szer./gł.). Waga 2,9 kg.
"Wilhelm Lehmbruck jest jednym z pionierów nowoczesnej rzeźby, ale zawsze pozostawał wierny ludzkiej postaci i podstawowemu człowieczeństwu. Moim zdaniem przejawia się to szczególnie pięknie w "Obniżonej głowie kobiety" z 1910 roku. Rzeźbiarz jest blisko związany z Kunsthalle Bremen, częściowo ze względu na ówczesnego dyrektora Siegfrieda Salzmanna, który wcześniej był dyrektorem Muzeum Lehmbruck w Duisburgu". (Prof. Dr Christoph Grunenberg, dyrektor Kunsthalle Bremen)
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
O Wilhelm Lehmbruck
1881–1919
Wilhelm Lehmbruck, obok Ernsta Barlacha i Käthe Kollwitz, jest jednym z najważniejszych niemieckich rzeźbiarzy początku XX wieku.
Szczęśliwy zbieg okoliczności sprawił, że syn górnika trafił do szkoły sztuki i rzemiosła, a w końcu, w 1901 roku, do Akademii Sztuk Pięknych w Düsseldorfie, gdzie został uczniem w klasie mistrzowskiej Karla Janssena.
W 1904 roku pierwsza duża wystawa Rodina w Niemczech wywarła na studencie niezatarte wrażenie. Otoczenie artystyczne miało decydujący wpływ na rozwój Lehmbrucka. W 1910 roku w Paryżu poznał Matisse’a, Archipenko, Brancusiego i Modiglianiego, którzy zachęcili go do podążania ścieżką rzeźby ekspresjonistycznej.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Ogólne określenie wszystkich procesów odlewania, które ars mundi realizuje przy pomocy wyspecjalizowanych odlewni artystycznych.
Odlewanie kamienia
Podobne do sztucznego marmuru, z tą różnicą, że zamiast proszku marmurowego stosuje się proszek kamienia, który ma być replikowany.
Brąz spajany (brąz odlewany na zimno)
Proszek brązowy jest związany polimerem. Dzięki specjalnym technikom polerowania i patynowania powierzchnia odlewu nabiera wyglądu podobnego do brązu.
Imitacja drewna
Aby zagwarantować absolutną wierność oryginałowi, jako materiał bazowy stosuje się sztucznie wytworzoną imitację drewna, która charakteryzuje się typowymi właściwościami drewna: gęstością, łatwością obróbki, kolorem i strukturą powierzchni.
Odlewanie ceramiczne
Odlewanie w formach ceramicznych wymaga zazwyczaj użycia gliny odlewniczej, która jest następnie wypalana i opcjonalnie szkliwiona. Zamiast zwykłych form gumowych, w odlewaniu ceramicznym i produkcji porcelany często stosuje się formy gipsowe.
Odlew z brązu (odlewanie metodą traconego wosku)
Do odlewania brązu stosuje się tysiącletnią technikę traconego wosku. Jest to najlepsza, ale także najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.