Zdjęcie "Man Ray" (1974)
Zdjęcie "Man Ray" (1974)
Szybkie informacje
limitowana, 100 kopii | sygnowana | numerowana | datowana | kolorowa serigrafia na papierze | oprawiona | rozmiar 88 x 88 cm
Szczegółowy opis
Zdjęcie "Man Ray" (1974)
Paryż, listopad 1973 - Włoski handlarz dziełami sztuki Luciano Anselmino przedstawił prawdopodobnie najsłynniejszego żyjącego wówczas artystę, Andy'ego Warhola, legendzie surrealistycznej fotografii, swojemu rodakowi Man Rayowi. Po powrocie z wojennego wygnania w Stanach Zjednoczonych w 1951 roku, Man Ray ponownie zamieszkał w mieście, w którym poruszał się w kręgach dadaistycznych w latach dwudziestych i trzydziestych XX wieku, tworząc dzieło, które wywarło głęboki wpływ na Warhola.
Warhol spędził cały dzień w mieszkaniu studyjnym Man Raya w szóstej dzielnicy Paryża. Obaj artyści fotografowali się nawzajem, a Warhol wykonał także kilka szkiców. W swoich wspomnieniach Warhol wspomina, że udało mu się zrobić tylko dziesięć zdjęć, zanim Man Ray włożył cygaro do ust, przez co osiemdziesięciotrzyletni wówczas artysta wyglądał na wyjątkowo słabego. Stworzony przez Warhola portret jego artystycznego idola urzeka gestyczną pracą pędzla, którą zastosował do obrazu fotograficznego. Dynamiczne nakładanie farby odbija się echem na sitodruku, nadając dziełu niezwykłą, ale fascynującą malarską jakość.
Oryginalny sitodruk, 1974. Nakład: 100 egzemplarzy na papierze Strathmore Bristol, sygnowanych, numerowanych i datowanych na odwrocie. Rozmiar motywu/arkusza 80 x 80 cm. Rozmiar w ramie 88 x 88 cm, jak pokazano.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Andy Warhol
1928–1987
Andy Warhol był najsłynniejszym amerykańskim artystą. Uważano go jednocześnie za rewolucjonistę, ekscentryka i twórcę pop-artu. Krytycy sztuki wychwalają go tytułami, jakich nigdy wcześniej nie przyznano żadnemu artyście – nawet Pablo Picasso czy Salvadorowi Dali. Alfred Nemeczek komentuje: „Te pochwały sięgały od »gwiazdy popu« po »artystę popu«, wynosząc »geniusza popu« do rangi »księcia popu«, a następnie »księcia popu« i dalej aż do »króla popu«, »cara popu« i »wielkiego potentata«. Jednak „Picasso pop-artu” został również ochrzczony mianem „arcykapłana” i „papieża popu”. (Artyści – Krytyczna encyklopedia sztuki współczesnej)
Warhol urodził się w Pittsburghu w 1928 roku, a zmarł w Nowym Jorku w 1987 roku. Po ukończeniu szkoły średniej ten syn czeskich imigrantów podjął studia w Carnegie Institute of Technology w Pittsburghu, pracując jednocześnie, aby opłacić naukę. W 1949 roku osiadł w Nowym Jorku, a trzy lata później zadebiutował swoją twórczością w galerii Hugo. Do tego czasu pracował jako grafik reklamowy dla magazynów modowych, projektując kartki świąteczne, okładki płyt LP oraz mapy pogodowe dla telewizji. Wkrótce potem jednak artysta wpadł na pomysł, by w centrum swoich motywów obrazowych umieścić przedmioty codziennego użytku. Wykorzystując technikę grafiki, stworzył pożądane obiekty kultowe.
Do jego najbardziej znanych dzieł należą sitodruki przedstawiające czerwono-białe puszki zupy Campbell oraz banknot dwudolarowy. Dzięki tym pracom Warhol radykalnie zerwał z tradycją artystyczną panującą w Stanach Zjednoczonych i Anglii od lat 50. XX wieku i jest uważany za jedną z czołowych postaci nowego ruchu artystycznego, zwanego pop-artem.
Obok Warhola, Roy Lichtenstein i Tom Wesselman to amerykańscy przedstawiciele tego nurtu, którzy szukali motywów do swoich obrazów w świecie reklamy, komiksów i hollywoodzkich supergwiazd. Elvis Presley, Jackie Kennedy i Marilyn Monroe stali się ikonami w repertuarze obrazowym Warhola.
Przekształcanie przedmiotów codziennego użytku w dzieła sztuki pozwala im zyskać pewien poziom uwagi, jakiego nigdy nie otrzymują jako rzeczy używane wielokrotnie. Sposób fotograficznego odtwarzania przedmiotu przez Warhola wymagał, aby to właśnie sam przedmiot, a nic innego, wywoływał efekt. Wymagają tego również prace, w których stosował powtórzenia tego samego motywu, ale dodatkowy efekt uzyskują one dzięki barwnym kompozycjom.
Artysta postrzega świat takim, jakim jest, i przedstawia go: „Jestem niezwykle bierny. Przyjmuję rzeczy takimi, jakie są. Po prostu patrzę, obserwuję świat”.
Dziedzina sztuk graficznych obejmująca przedstawienia artystyczne, które są reprodukowane za pomocą różnych technik drukarskich.
Techniki drukarskie obejmują między innymi drzeworyt, miedzioryt, akwafortę, litografię, serigrafię.
Na początku lat pięćdziesiątych XX wieku pewien ruch zawładnął sceną kulturalną. Młodzi artyści z USA i Wielkiej Brytanii niezależnie zerwali ze wszystkimi tradycjami twórczości artystycznej, dając początek nowemu ruchowi artystycznemu w sztuce nowoczesnej.
W Stanach Zjednoczonych Roy Lichtenstein, Andy Warhol, Tom Wesselmann i James Rosenquist szukali swoich tematów w świecie reklamy i komiksów, w kulturze gwiazd i anonimowej kulturze miejskiej. Dzięki jaskrawym kolorom, nadmiernemu wymiarowaniu i manipulowaniu perspektywą głębi stworzyli nowe prowokacyjne prace. Richard Hamilton i Eduardo Paolozzi stali się pionierami pop-artu w Anglii dzięki słynnej wystawie "This is Tomorrow" w londyńskiej Whitechapel Art Gallery. W latach 60. w ich ślady poszli David Hockney, Allan Jones, Peter Phillips i Derek Boshier.