Rzeźba "Koń turecki" (rozmiar oryginalny), brąz
Rzeźba "Koń turecki" (rozmiar oryginalny), brąz
Szybkie informacje
brąz | ręcznie wykonany | patynowany | rozmiar 29 x 29 x 12 cm (w/h/d)
Szczegółowy opis
Rzeźba "Koń turecki" (rozmiar oryginalny), brąz
Oryginał: Musée du Louvre, Paryż.
Rzeźba odlana ręcznie i patynowana. Edycja w brązie, odlana w procesie traconego wosku. Oryginalny rozmiar. Wymiary 29 x 29 x 12 cm (w/h/d).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Antoine-Louis Barye
1795-1875
Na Salonie Paryskim w 1831 roku Bayre wywołał sensację swoją rzeźbą „Tygrys pożerający krokodyla gawiala”. Jako pierwszy wprowadził tak dramatyczne i werystyczne sceny do XIX-wiecznej rzeźby, które były podobne jedynie do sztuki Eugène Delacroix. Barye nie postrzegał już zwierzęcia jako symbolicznego nośnika znaczeń, ale przedstawiał je w różnych gatunkach i ich osobliwościach.
Rozległe studia w Jardin de Plantes i Narodowym Muzeum Historii Naturalnej w Paryżu umożliwiły mu tworzenie precyzyjnych przedstawień natury. W ten sposób wyprowadził rzeźbę z akademickiego klasycyzmu i przyczynił się do jej odejścia w erę nowoczesności.
Syn złotnika urodził się 24 września 1795 roku w Paryżu i pierwsze nauki pobierał u swojego ojca. Następnie odbył staż jako grawer stali, który został udoskonalony poprzez przyjęcie do pracowni rzeźbiarza Bosio i malarza Grosa. W 1818 roku Barye został przyjęty do École des Beaux-Arts. Kiedy Salon w 1837 roku odrzucił go, założył wraz z partnerem firmę artystyczną i rzemieślniczą, w której powstały modele do słynnych na całym świecie paryskich brązów.
Chociaż otrzymywał państwowe zlecenia od wpływowych mecenasów, jego sztuka zyskała powszechne uznanie dopiero po 1848 roku. W 1854 r. został profesorem rysunku zoologicznego w Narodowym Muzeum Historii Naturalnej, a w 1868 r. członkiem Académie des Beaux-Arts.
Antoine-Louis Barye tworzył również wyjątkowe dzieła sztuki jako malarz i grafik, zwłaszcza swoje akwarele pejzażowe. Zmarł 25 czerwca 1875 roku w Paryżu i jest obecnie uważany za jednego z XIX-wiecznych artystów, którzy wyzwolili sztukę z jej historycznych, mitologicznych i literackich ograniczeń.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.