Obraz "Wznosząca się ścieżka" (1876/77), wersja w białej ramie
Obraz "Wznosząca się ścieżka" (1876/77), wersja w białej ramie
Szybkie informacje
limitowany, 499 egzemplarzy | numerowany certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | werniks artysty | oprawiony | rozmiar 66 x 81 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Wznosząca się ścieżka" (1876/77), wersja w białej ramie
Oryginał: Olej na płótnie, 59 x 74 cm. R.F. 2581, Paryż, Musée d'Orsay.
Wysokiej jakości reprodukcja wykonana w procesie Fine Art Giclée na oryginalnym płótnie bawełnianym artysty naciągniętym na blejtram. Płótno z namacalną i widoczną strukturą pędzla jest zabezpieczone werniksem artystycznym. Oprawiony w białą szlachetną ramę z litego drewna ze złotą krawędzią, patynowaną na szaro. Limitowana edycja 499 egzemplarzy. Z numerowanym certyfikatem na odwrocie. Rozmiar 66 x 81 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: Oprawienie 2
Die Lieferung erfolgte schnell und zuverlässig. Die Qualität der Reproduktion ist beeindruckend , die Rahmung ist sehr passend. Jederzeit gerne wieder.
O Auguste Renoir
1841-1919
Cała twórczość Renoir, urodzonego w 1841 roku w Limoges, charakteryzuje się jego niezachwianą wiarą w życiodajną siłę natury. Świadczą o tym jasne kolory jego pejzaży oraz zmysłowy wdzięk obrazów kobiet i młodych dziewcząt, emanujących lekką radością.
Początkowo Renoir pracował jako malarz porcelany i studiował w Luwrze dzieła Antoine'a Watteau i François Boucher. W 1862 roku rozpoczął studia w École des Beaux-Arts, a pod koniec lat 60. pod wpływem szkoły z Barbizon zwrócił się ku malarstwu plenerowemu. Wraz z Claudem Monetem, Frédéricem Bazille'em i Alfredem Sisleyem odkrył szczególne zalety malowania w plenerze i utrzymywał bliskie kontakty z Camille'em Pissarro i Paulem Cézanne'em. Podobnie jak Claude Monet, rozwinął charakterystyczny dla impresjonizmu swobodny styl malowania, który pozwalał uchwycić zmieniającą się w świetle kolorystykę. Oprócz pejzaży malował również portrety, m.in. swoich przyjaciół malarzy i ulubioną modelkę Lise Tréhot.
Latem 1869 roku namalował serię obrazów restauracji „La Grenoullière”, którą często odwiedzał wraz z Monetem. Te pełne światła obrazy szczególnie wyraźnie ilustrują jego niepowtarzalny styl charakteryzujący się płynnymi pociągnięciami pędzla i delikatną, jasną kolorystyką, która pozwala uchwycić migotanie powietrza i błysk wody. Ponadto Renoir wielokrotnie wyrażał swoje zainteresowanie dziełami Courbeta i Delacroix, stosując stonowaną kolorystykę i gęstsze pociągnięcia pędzla.
Jednak po podróży do Włoch w latach 80. XIX wieku Renoir odwrócił się od impresjonizmu. Od tej pory nie skupiał się już na oddawaniu nastroju atmosferycznego, ale na rysunku i kompozycji nawiązującej do malarstwa Rafaela i Ingresa.
Jego późne dzieła charakteryzują się ogromną siłą kolorów w połączeniu z elementami rysunkowymi, które nie zdradzają nic o jego ciężkiej chorobie reumatycznej, zwłaszcza rąk. Z pomocą ucznia, rzeźbiarza Maillola, powstało w tym czasie również kilka rzeźb z brązu.
Najważniejszy malarz i grafik impresjonizmu zmarł jako uznany na całym świecie artysta 3 grudnia 1919 roku w Cagnes-sur-Mer.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.