Obraz "Szron w Eragny", oprawiony w ramę
Obraz "Szron w Eragny", oprawiony w ramę
Szybkie informacje
limitowana, 500 kopii | kolorowa kolotypia | oprawiona | passe-partout | szkliwiona | rozmiar 76 x 87 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Szron w Eragny", oprawiony w ramę
Druk kolotypowy, z jego reprodukcją najdrobniejszych szczegółów bez potrzeby stosowania ekranów półtonowych, jest jednym z najlepszych procesów reprodukcji cennych oryginałów. Obecnie tylko kilka pracowni na całym świecie opanowało go do perfekcji. Dlatego dla wielu koneserów sztuki druk kolotypowy jest jedyną alternatywą dla przeważnie nieosiągalnych i niedrogich oryginałów.
Oryginał: Olej na płótnie. Musée du Jeu de Paume, Paryż.
Kolorowa kolotypia w 8 kolorach. Limitowana światowa edycja 500 kopii. Oprawiony w ręcznie wykonaną złotą ramę i bezkwasowe passe-partout ze złoconymi drewnianymi kleszczami, przeszklony. Rozmiar 76 x 87 cm (wys./szer.).
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Camille Pissarro
1830–1903
Francuski malarz i grafik Camille Pissarro jest jednym ze współtwórców francuskiego impresjonizmu. Wraz z Monetem i Sisleyem był jednym z pierwszych impresjonistycznych pejzażystów. Nigdy nie znudziło mu się malowanie tego samego motywu w różnych nastrojach i oświetleniu, aby uchwycić zmieniającą się grę barw w świetle. Dopiero w późniejszej twórczości zajął się również tematem życia miejskiego. Oprócz licznych obrazów pozostawił po sobie ponad 200 akwafort i litografii. Korespondencja z synem Lucienem stanowi ważne świadectwo ówczesnego postrzegania sztuki.
Pissarro urodził się 10 lipca 1830 roku na małej wyspie Saint-Thomas na Antylach. W 1852 roku przez dwa lata malował w Caracas wraz z przyjacielem, a od 1855 roku studiował w École des Beaux-Arts oraz w niezależnej Académie Suisse w Paryżu. Wpływ stylu Corota jest szczególnie widoczny w obrazach z tego okresu, które przedstawiają nastrojowe pejzaże o nasyconych barwach.
Dopiero po nawiązaniu kontaktu z Claudem Monetem w 1859 roku elementy impresjonistyczne w jego malarstwie stały się wyraźniejsze. Po wizycie w Londynie w latach 1870–1871, dzięki studiowaniu obrazów Turnera, odkrył swobodę w posługiwaniu się kolorem, aby oddać wrażenia związane z powietrzem i światłem. Po powrocie do Francji ściśle współpracował z Paulem Cézanne’em w Pontoise i Auvers-sur-Oise. W tym czasie namalował swoje pierwsze martwe natury. Okres pointylizmu około 1885 roku można przypisać jego kontaktom z Georgem Seuratem. Dzięki udziałowi w niezależnych wystawach impresjonistów stał się jednym z najważniejszych artystów tego nurtu.
Jednak dopiero w latach 90. XIX wieku Pissarro, ojciec siedmiorga dzieci, zyskał upragnione uznanie artystyczne. Jego wystawy indywidualne w Paryżu, gdzie zmarł 13 listopada 1903 roku, odniosły wielki sukces. Teraz w centrum jego motywów nie były już pola, łąki i sady, lecz wielkie miasto z jego wieloma obliczami. Nawet dzisiaj jego obrazy urzekają nas wysokim stopniem swobody, świeżością i urzekającą kolorystyką.
Dziedzina sztuk graficznych obejmująca przedstawienia artystyczne, które są reprodukowane za pomocą różnych technik drukarskich.
Techniki drukarskie obejmują między innymi drzeworyt, miedzioryt, akwafortę, litografię, serigrafię.
Styl impresjonizmu, który pojawił się w malarstwie francuskim około 1870 roku, zawdzięcza swoją nazwę pejzażowi Claude'a Moneta "Impression, Soleil Levant". Po początkowym odrzuceniu, rozpoczął istny triumfalny pochód.
Malarze tacy jak Claude Monet, Edgar Degas, Edouard Manet, Auguste Renoir i inni tworzyli motywy z życia codziennego, sceny miejskie i krajobrazowe w jasnym, naturalnym świetle.
Impresjonizm można postrzegać jako reakcję na malarstwo akademickie. Zamiast podkreślać treść za pomocą ustrukturyzowanej kompozycji, skupiał się na temacie, który pojawia się w danym momencie, często w pozornie przypadkowym ujęciu. Rzeczywistość była widziana w całej swojej różnorodności kolorów w naturalnym oświetleniu. Malarstwo plenerowe zastąpiło malarstwo studyjne.
Poprzez rozjaśnienie palety i rozpuszczenie mocnych konturów pojawiło się nowe podejście do koloru. W wielu przypadkach kolory nie były już mieszane na palecie, ale umieszczane obok siebie na płótnie, dzięki czemu ostateczne wrażenie pojawiało się w oku widza z pewnym dystansem. W "pointylizmie" (z malarzami takimi jak Georges Seurat czy Paul Signac) zasada ta została doprowadzona do skrajności.
Poza Francją impresjonizm został przejęty przez malarzy takich jak Max Slevogt, Max Liebermann i Lovis Corinth w Niemczech oraz przez James A.M. Whistler w Stanach Zjednoczonych.
Impresjonizm był jednak tylko w ograniczonym stopniu wyrażany w sztuce rzeźbiarskiej. W dziełach Auguste Rodin, który jest uważany za jednego z głównych przedstawicieli, widoczne jest rozpuszczenie powierzchni, w którym gra światła i cienia jest zawarta w wyrazie artystycznym. Degas i Renoir również tworzyli rzeźby.