Obraz "Siedząca kobieta z podniesionym kolanem" (1917), oprawiony w ramę
Obraz "Siedząca kobieta z podniesionym kolanem" (1917), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 199 kopii | numerowana | certyfikat | reprodukcja, giclée na papierze czerpanym | oprawiona | passe-partout | szkliwiona | rozmiar 48 x 36 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Siedząca kobieta z podniesionym kolanem" (1917), oprawiony w ramę
Egon Schiele starał się zilustrować wewnętrzne życie duchowe swoich modeli w swoich portretach. Dzięki tym pracom artysta zyskał wielkie uznanie.
Oryginał: 1917, ołówek i gwasz, 46 x 30,5 cm, Galeria Narodowa, Praga.
Edycja Fine Art Giclée na papierze czerpanym. Limitowana edycja 199, numerowana, z certyfikatem. Oprawiony w ręcznie wykonaną ramę z litego drewna w kolorze kości słoniowej z fazowanym passe-partout, przeszklony. Rozmiar 48 x 36 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: oprawione
Wariant ramy: oprawione
O Egon Schiele
1890-1918
Młodzi artyści, którzy w 1909 roku założyli tzw. grupę Neukunst, chcieli, zgodnie z duchem ruchów secesyjnych, zerwać z utrwalonymi tradycjami akademickiej sztuki plastycznej. Jednym ze współzałożycieli był Egon Schiele, urodzony 12 czerwca 1890 roku w Tulln an der Donau, który w latach 1906-09 studiował w Akademii Wiedeńskiej.
Jego wczesne prace noszą jeszcze znamiona impresjonizmu i wykazują wpływ wzorów secesyjnych Gustava Klimta, jednak od 1910 roku w jego malarstwie coraz bardziej widoczne stają się cechy ekspresjonizmu. Szczególnie akty dziewcząt charakteryzują się prowokacyjną zmysłowością, która była sprzeczna z ówczesnym rozumieniem moralności i przyniosła mu w 1912 roku krótką karę więzienia.
Kiedy zwrócił się bardziej ku tektonicznej kompozycji obrazu, w jego repertuarze motywów pojawiło się coraz więcej widoków miast i pejzaży. Nigdy nie emanują one radością, ale są symbolami przemijania i śmierci. Nastrój artysty jest w nich wyrażony z wielką siłą, jakby się z nimi identyfikował.
Egon Schiele starał się również zilustrować życie duchowe swoich modeli w portretach. Dzięki nim artysta zyskał duże uznanie.
Wielokrotnie powstawały parafrazy kluczowych dzieł Gustava Klimta, Vincenta van Gogha lub Auguste'a Rodina. W 1915 roku Egon Schiele musiał służyć w wojsku i również te doświadczenia wyraził w bardziej realistycznych i szczegółowych obrazach. Zmarł 31 października 1918 roku na grypę hiszpańską.
Dzieła Schiele są uważane za najważniejsze ogniwo łączące secesję z ekspresjonizmem i osiągają najwyższe ceny na międzynarodowych aukcjach. Najważniejsza kolekcja dzieł Schiele na świecie znajduje się w Muzeum Leopolda w Wiedniu.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.