Rzeźba ogrodowa "Złodziej ryb", brąz
Rzeźba ogrodowa "Złodziej ryb", brąz
Szybkie informacje
limitowany, 12 egzemplarzy | numerowany | sygnowany | brąz | ręcznie cyzelowany i patynowany | rozmiar 97 x 43 x 28 cm (wys./szer./gł.) | waga ok. 41 kg | w tym okucia montażowe
Szczegółowy opis
Rzeźba ogrodowa "Złodziej ryb", brąz
Rzeźba z brązu, odlana w procesie traconego wosku, ręcznie cyzelowana i patynowana. Limitowana do 12 numerowanych i podpisanych egzemplarzy. Wymiary 97 x 43 x 28 cm (wys./szer./gł.). Waga ok. 41 kg. Można przymocować za pomocą dołączonego gwintowanego kołka.
O Erwin A. Schinzel
Niemiecki rzeźbiarz, 1919–2018
Erwin A. Schinzel był prawdziwym „klasykiem” wśród rzeźbiarzy. Artystą, który tworzył dzieła całkowicie wpisujące się w tradycję swojej sztuki. Jego prace w sposób jawny i nieukrywany czerpią z dorobku wielkich mistrzów tej dziedziny, a mimo to wydają się aktualne.
Jego dzieła ukazują mistrzostwo rzemiosła z czasów, gdy dokładność i doskonałość odwzorowania stanowiły wciąż najwyższe standardy rzeźby. Celowo pomijają one wszelkie trendy i nurty modernistyczne tego stulecia, które zasadniczo obejmowały cały okres jego życia.
Schinzel już wcześnie został dostrzeżony dzięki swojemu geniuszowi twórczemu: mając zaledwie dwadzieścia lat, uczęszczał do Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie i został przyjęty do wąskiego, ekskluzywnego kręgu uczniów Arno Brekera. Podróżował do Grecji i na Kretę, gdzie studiował starożytne wzorce rzeźbiarskie.
Przez osiem dekad był artystą niezależnym i w tym okresie stworzył setki rzeźb. Ponadto pracował jako profesor w Międzynarodowej Akademii Sztuk Pięknych i Stosowanych w Altenburgu oraz w Międzynarodowej Akademii w Bolonii.
Jego rzeźby mają głównie jeden motyw przewodni: człowieka w całym jego nieukrywanym pięknie. W tych rzeźbach piękno jawi się jako coś nienaruszalnego. I w pewnym sensie to właśnie oko patrzącego jest tu celebrowane.
„Człowiek, który dzięki talentowi twórczemu pozwala nam na nowo doświadczyć otaczającego nas świata, tak abyśmy mogli czerpać z niego radość, może i musi patrzeć oczami duszy, by swoimi rękami mówić językiem ponadczasowym i nieznającym granic.” (Erwin A. Schinzel)
Jego dorobek, obejmujący wiele setek dzieł, zawiera również liczne wizerunki zwierząt, które pod względem żywości wykonania mogą rywalizować z dziełami największych malarzy zwierząt wszech czasów.
Prace z pracowni Schinzela w Waldbronn w Niemczech, gdzie codziennie poświęcał się twórczości, znajdują się w licznych kolekcjach w kraju i za granicą. Artysta zmarł w grudniu 2018 roku.
Stop miedzi z innymi metalami (zwłaszcza z cyną) używany od czasów starożytnych. Jest to idealny metal do wysokiej jakości odlewów artystycznych, zdolnych przetrwać tysiąclecia.
Podczas odlewania brązu artysta zwykle stosuje technikę traconego wosku, która sięga ponad 5000 lat wstecz. Jest to najlepsza, ale i najbardziej skomplikowana metoda produkcji rzeźb.
Najpierw artysta tworzy model swojego dzieła. Model ten jest osadzany w płynnej masie z gumy silikonowej. Po zastygnięciu materiału, model jest wycinany, pozostawiając formę negatywową. Płynny wosk jest następnie wlewany do formy negatywowej. Po ostygnięciu woskowy odlew jest wyjmowany z formy, zaopatrzony we wlewki i zanurzany w masie ceramicznej. Masa ceramiczna jest utwardzana w piecu, gdzie wosk topi się (utrata formy).
Na koniec gotowa jest forma negatywowa, do której wlewany jest roztopiony brąz o temperaturze 1400°C. Po ostygnięciu brązu ceramiczna skorupa jest rozbijana, co powoduje ponowne utworzenie rzeźby.
Następnie odlewy są usuwane, powierzchnie są polerowane, patynowane i numerowane przez artystę lub specjalistę, zgodnie z jego instrukcjami. W ten sposób każdy odlew jest oryginalnym dziełem.
W przypadku odlewów z brązu niższej jakości często stosuje się metodę odlewania w piasku, która jednak nie osiąga wyników bardziej skomplikowanej techniki traconego wosku pod względem właściwości powierzchni i jakości.
Termin określający obiekt artystyczny (rzeźbę, instalację), który zgodnie z intencją artysty jest produkowany w wielu egzemplarzach w ramach limitowanej i numerowanej edycji.
Wielokrotności umożliwiają "demokratyzację" sztuki, czyniąc dzieło dostępnym i przystępnym cenowo dla szerszej publiczności.