Obraz "Trzy konie" (1912), oprawiony w ramę
Obraz "Trzy konie" (1912), oprawiony w ramę
Szybkie informacje
ars mundi Exclusive Edition | limitowana, 499 kopii | numerowany certyfikat | reprodukcja, wydruk Giclée na płótnie | na blejtramie | oprawiony | rozmiar 52 x 72 cm (wys./szer.)
Szczegółowy opis
Obraz "Trzy konie" (1912), oprawiony w ramę
Szczególnie fascynowały go zwierzęta. Franz Marc nie tylko szczegółowo studiował ich anatomię jako artysta, ale także wiedział wiele o ich zachowaniu i gestach. I tak motywy zwierzęce można znaleźć w całej jego twórczości, zwłaszcza w przedstawieniach koni. Istnieją liczne rysunki, słynna mała rzeźba "Dwa konie" z 1908/1909 roku - i oczywiście prace, które później stały się niemal ikoniczne, takie jak "Niebieski koń" z 1911 roku.
Trzy konie z 1912 roku szczególnie wyraźnie pokazują zrozumienie natury i sztuki przez Marca: praktycznie łączą się z otaczającą przyrodą. Kolory i formy zwierząt i krajobrazu łączą się w harmonijną całość, która dla Marca była niczym innym jak uniwersalną jednością świata.
Oryginał: mieszane media, własność prywatna. Oryginał został sprzedany na aukcji Christie's w Londynie w 2018 roku za równowartość 17,5 miliona euro. Jest to najwyższa cena aukcyjna za dzieło Franz Marc w tamtym czasie.
Autentyczna reprodukcja wykonana w procesie Fine Art Giclée bezpośrednio na płótnie artystycznym ze 100% bawełny, zamontowana na blejtramie. Limitowana edycja 499 egzemplarzy z numerowanym certyfikatem na odwrocie. W ramie z litego drewna. Rozmiar 52 x 72 cm (wys./szer.). ars mundi Exclusive Edition.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
Wariant ramy: oprawione
Wariant ramy: oprawione
Vielen Dank für diese wunderbare Arbeit.
Wariant ramy: oprawione
habe mich sehr über dieses schöne Bild gefreut
O Franz Marc
1880-1916
Wyjątkowy talent Franza Marca został dostrzeżony i wspierany w Akademii Sztuk Pięknych w Monachium. Podczas kilku podróży do Paryża po raz pierwszy zetknął się z dziełami van Gogha, które wywarły na nim ogromne wrażenie i pomogły mu rozwinąć własny język artystyczny. Dzięki swojemu przyjacielowi Augustowi Macke poznał Wassily'ego Kandinsky'ego, Gabriele Münter i Alfreda Kubina, z którymi w 1911 roku założył ekspresjonistyczne stowarzyszenie artystyczne „Der Blaue Reiter” (Niebieski Jeździec). Po wybuchu I wojny światowej Marc został powołany do służby wojskowej i dwa lata później poległ w walkach okopowych pod Verdun.
Marc zajmował się naturalizmem, secesją i francuskim impresjonizmem, ale poszukiwał nowego języka wyrazu, aby móc przedstawić „duchową istotę rzeczy”. Z niespotykaną dotąd konsekwencją otworzył drogę dla sztuki, w której kolory nabrały symbolicznego znaczenia, wykraczającego daleko poza naturalistyczną reprezentację: „Każdy kolor musi jasno wyrażać, kim i czym jest, i musi być umieszczony na wyraźnej formie” - wyjaśnił Marc. Niebieski jest dla niego kolorem duchowości, czerwony to miłość, namiętność i wrażliwość, żółty to słońce i kobiecość.
W centrum jego malarstwa znajdowały się przede wszystkim zwierzęta, ponieważ w przeciwieństwie do ludzi symbolizowały dla niego pierwotność i czystość. Podobnie jak Kandinsky, poszukiwał odnowy duchowości w sztuce.
Niemieckie stowarzyszenie artystów "Der Blaue Reiter" ("Niebieski Jeździec") zostało założone w 1911 roku w Monachium przez Wassily Kandinsky i Franz Marc w okresie niemieckiego ekspresjonizmu.
Nazwa była pierwotnie tytułem obrazu Kandinsky, a także tytułem almanachu opublikowanego przez Kandinsky i Marc. Członkami grupy byli między innymi Paul Klee i August Macke. Grupa krytykowała dominujący kanon sztuki jako zbyt akademicki i elitarny, domagając się większej otwartości i różnorodności. Artyści odwrócili się od realizmu i zaczęli malować ekspresyjnie w coraz bardziej abstrakcyjnym stylu, używając mocnych kolorów.
Grupa rozwiązała się na początku I wojny światowej.
Edycja graficzna lub rzeźbiarska, która została zainicjowana przez ars mundi i jest dostępna tylko w ars mundi lub u partnerów dystrybucyjnych licencjonowanych przez ars mundi.
> Wszystkie wydania ekskluzywne ars mundi
Ruch artystyczny, który zastąpił impresjonizm na początku XX wieku.
Ekspresjonizm to niemiecka forma rewolucji artystycznej w malarstwie, grafice i rzeźbie, której prekursorami byli Paul Cézanne, Vincent van Gogh i Paul Gauguin pod koniec XIX wieku. Ekspresjoniści starali się dotrzeć do podstawowych elementów malarstwa. Używając żywych, nieprzerwanych kolorów na dużych obszarach, podkreślając linie i dążąc do sugestywnej ekspresji, walczyli z artystycznym gustem ustanowionym przez burżuazję.
Najważniejszymi przedstawicielami ekspresjonizmu byli założyciele "Die Brücke": Ernst Ludwig Kirchner, Erich Heckel, Karl Schmidt-Rottluff, Max Pechstein, Otto Mueller i Franz Marc, August Macke i inni.
Mistrzami wiedeńskiego ekspresjonizmu są Egon Schiele i Oskar Kokoschka. Wśród rzeźbiarzy najbardziej znany jest Ernst Barlach.
Fowizm jest francuską formą ekspresjonizmu.
Giclée = pochodzi od francuskiego czasownika gicler "tryskać, rozpylać".
Metoda Giclée to proces druku cyfrowego. Jest to wielkoformatowy wydruk o wysokiej rozdzielczości wykonany za pomocą drukarki atramentowej przy użyciu specjalnych różnokolorowych atramentów barwnikowych lub pigmentowych (zwykle od sześciu do dwunastu). Atramenty są odporne na działanie światła, co oznacza, że są odporne na szkodliwe promieniowanie UV. Zapewniają wysoki poziom niuansów, kontrastu i nasycenia.
Proces Giclée jest odpowiedni dla płócien artystycznych, papieru czerpanego i papieru akwarelowego, a także jedwabiu.