Rzeźba "Koń Medyceuszy" (1594), wersja z brązu klejonego
Rzeźba "Koń Medyceuszy" (1594), wersja z brązu klejonego
Szybkie informacje
łączony brąz | cokół: marmur | wysokość 26 cm | długość 22 cm
Szczegółowy opis
Rzeźba "Koń Medyceuszy" (1594), wersja z brązu klejonego
Pełne siły i wdzięku wirtuozerskie arcydzieło jednego z czołowych i najbardziej wpływowych rzeźbiarzy manieryzmu: Giovanniego da Bologna, nadwornego artysty księcia Cosimo I de Medici. Późny renesans, XVI wiek.
Oryginał: Liechtenstein, kolekcja książęca. Odlew polimerowy, odlewany ręcznie, z brązowaną powierzchnią. Wysokość z marmurowym cokołem 26 cm. Długość 22 cm.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
O Giovanni da Bologna
1524-1608
Giovanni da Bologna, znany jako Giambologna, był uczniem Michała Anioła w ramach warsztatów mistrzowskich oraz głównym przedstawicielem manieryzmu w okresie przejściowym między renesansem a wczesnym barokiem.
Jego twórczość stanowi połączenie wpływów lokalnych, miczelangelowskich i antycznych. Oprócz wielkoformatowych rzeźb z brązu i marmuru istotną część jego dorobku stanowią statuetki.
W latach 1544-1550 był uczniem Jacques’a Dubroeucqa w Mons w Belgii. W jego pracowni kształciło się wielu późniejszych wybitnych mistrzów, m.in. z Niemiec i jego rodzinnych Włoch (Hans Reichel, Hubert Gerhard, Adriaen de Vries, Pierre Franqueville, Pietro Tacca i inni). Artysta osiadł we Florencji i wkrótce został nadwornym rzeźbiarzem rodu Medici.
W całej Europie wysoka szlachta rywalizowała o posiadanie jego dzieł. Wyjątkowa jest liczba dzieł, które stworzył w swojej pracowni. Papież nadał mu Order Chrystusa, a sam cesarz nadał mu tytuł szlachecki. Aż do swojej śmierci w 1608 roku Bologna pozostawał na służbie u Medyceuszy we Florencji.
Proszek z brązu jest wiązany polimerami. Specjalne techniki polerowania i patynowania nadają powierzchni odlewu wygląd zbliżony do autentycznego brązu.
(Odrodzenie). Termin używany do opisania sztuki od około 1350 roku do XVI wieku.
Począwszy od Florencji, pod koniec XIV wieku rozwinął się sposób myślenia, który z perspektywy czasu został sklasyfikowany jako odrodzenie klasycznych ideałów starożytnej Grecji i Rzymu. W XV i XVI wieku renesans rozprzestrzenił się najpierw we Włoszech, a następnie w całej Europie Zachodniej, wpływając na całą twórczość artystyczną. Genialni artyści, tacy jak Donatello, Leonardo da Vinci, Michał Anioł, Rafael, Dürer, Holbein, Cranach i Fouquet stworzyli swoje nieśmiertelne dzieła, kierując się humanistycznymi założeniami i umieszczając człowieka w centrum całego myślenia.
W literaturze renesans osiągnął swój szczyt dzięki dramatycznym dziełom William Shakespeare.
Pod koniec XVI wieku renesans musiał ustąpić miejsca bogactwu baroku, zanim jego idee odrodziły się w klasycyzmie XVIII wieku.
Die originalgetreue Wiederholung eines Kunstwerkes in gleicher Größe und bestmöglicher Material- und Farbgleichheit.
Die Form wird in der Regel direkt vom Original abgenommen, so dass das Replikat auch die feinsten Einzelheiten wiedergibt. Nach der Herstellung des Replikates nach dem am besten geeigneten Verfahren wird die Oberfläche entsprechend dem Original poliert, patiniert, vergoldet oder bemalt.
Ein Replikat von ars mundi ist ein erkennbares Abbild des Originals.
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.