Rzeźba "Drzewo życia", złota wersja
Rzeźba "Drzewo życia", złota wersja
Szybkie informacje
limitowany, 499 egzemplarzy | odlew metalowy, złoty | kamienny cokół | rozmiar 20 x 16 x 6 cm (wys./szer./gł.) | waga ok. 1,5 kg
Szczegółowy opis
Rzeźba "Drzewo życia", złota wersja
Spiralne gałęzie drzewa życia są centralnym motywem słynnego fryzu ściennego w Palais Stoclet w Brukseli. Gustav Klimt zaprojektował ten secesyjny zespół w latach 1905-1911.
Rzeźba wzorowana na fryzie ze Stoclet. Odlew metalowy, zdobiony złotem z odcieniami patyny, na kamiennym postumencie. Limitowana edycja 499 egzemplarzy. Wymiary wraz z cokołem 20 x 16 x 6 cm (wys./szer./gł.). Waga ok. 1,5 kg.
Producent: ars mundi Edition Max Büchner GmbH, Bödekerstraße 13, 30161 Hanower, Niemcy, [email protected]
Opinie klientów
O Gustav Klimt
1862-1918, austriacki malarz, znany przedstawiciel wiedeńskiego secesji
Kiedy Gustav Klimt (1862-1918) był już od dawna uznanym artystą, który swoim malarstwem ściennym wywarł decydujący wpływ na secesję wiedeńskiej Ringstrasse i był współzałożycielem wiedeńskiej secesji, powstał jego „złoty styl”. Zainspirowany bizantyjskimi mozaikami, wkomponował ornamentalne płaszczyzny kolorystyczne w złote łóżko niczym osadzone klejnoty. W swoich programach obrazowych Klimt opisuje drogę życiową człowieka, który pod wpływem negatywnych popędów znajduje zbawienie w pocałunku. Przedstawienia ciał mają subtelny charakter erotyczny, jednak postacie rozpływają się w ornamentowych, geometrycznych płaszczyznach kolorystycznych. Tę zasadę stylistyczną stosuje nie tylko w swoich przedstawieniach par, ale także w portretach bogatych dam i pejzażach. Ten płaski styl jest dziś uosobieniem intensywnej kolorystyki sztuki Klimta, która jednak charakteryzuje jego twórczość dopiero od 1905 roku.
Klimt nie tylko rozumiał złoto i przepych, ale był również genialnym rysownikiem. W ciągu swojego życia stworzył wiele rysunków. Najczęściej były to wstępne szkice do większych dzieł.
Syn rytownika nauczył się swojego rzemiosła w wiedeńskiej szkole sztuki użytkowej. Wciąż poszukując własnego stylu, jego wczesne prace charakteryzowały się historyzmem Hansa Makarta, księcia artystów monarchii dunajskiej pod koniec XIX wieku. Tworząc wspólnotę artystyczną wraz ze swoim bratem Ernstem i Franzem Matschiem, młodzi malarze otrzymali liczne zlecenia na dekorację nowych budynków przy wiedeńskiej Ringstraße. Klatki schodowe wiedeńskiego Burgtheater lub Muzeum Historii Sztuki świadczą o historycznym stylu tej wspólnej pracowni.
Podobnie jak wielu młodych i otwartych artystów fin de siècle, pod koniec lat 90. XIX wieku Gustav Klimt odwrócił się od tradycji akademickiej. W 1897 roku wraz z innymi artystami założył "Wiener Secession" (Secesja Wiedeńska), której przewodniczył jako prezes aż do swojego odejścia w 1905 roku. Własny budynek wystawowy Secesji jest do dziś miejscem i świątynią nowej, młodej sztuki.
Termin "secesja" lub niemieckie określenie "Jugendstil" (dosłownie: "styl młodzieżowy") odnosi się do epoki artystycznej trwającej w latach 1890–1910. Nazwa pochodzi od monachijskiego magazynu "Jugend" (Młodzież), założonego w 1896 roku. Była to niemiecka odpowiednik Art Nouveau (Francja), znanego na całym świecie jako Modern Style (Anglia) lub Secession (Austria).
Secesja rozprzestrzeniła się w całej Europie, dając początek niezliczonym dziełom, od malarstwa i sztuki użytkowej po architekturę. Jednym z wymogów secesji było artystyczne projektowanie przedmiotów codziennego użytku, mające na celu połączenie piękna z praktycznością. Pożądanej jedności umiejętności artystycznych można było osiągnąć jedynie poprzez indywidualnie inspirowane projekty, co sprawiło, że secesja stała się prekursorem modernizmu. Cechą charakterystyczną secesji jest liniowa, często asymetryczna ornamentyka. Wzory czerpane są przede wszystkim z natury i flory.
Główne ośrodki secesji powstały w Monachium, Darmstadt, Brukseli, Paryżu i Nancy (sztuka szklarska Emile'a Gallé). Architektura wiedeńska tego okresu została ukształtowana przez Otto Wagnera i J. Hoffmanna. Gustav Klimt stworzył obrazy, które nadały zmysłowy kształt duchowi secesji.
> Przedmioty w stylu secesyjnym
Plastyczne dzieło sztuki rzeźbiarskiej wykonane z drewna, kamienia, kości słoniowej, brązu lub innych metali.
Podczas gdy rzeźby wykonane z drewna, kości słoniowej lub kamienia są rzeźbione bezpośrednio z bloku materiału, w przypadku odlewów z brązu najpierw przygotowywany jest model roboczy. Zazwyczaj jest on wykonany z gliny lub innych łatwo formowalnych materiałów.
Okresem świetności rzeźby po starożytności greckiej i rzymskiej był renesans. Impresjonizm dał nowy impuls sztuce rzeźbiarskiej. Współcześni artyści, tacy jak Jorg Immendorf, Andora i Markus Lupertz, również wzbogacili rzeźby o wybitne dzieła.